(a. i.) : müz. Türk müziğinin en eski mürekkep makamlarındandır. Eskiden en çok kullanılan makamlardan olmasına rağmen, son asırda nadiren kullanılmıştır. Bu makam, segah dörtlüsünün ırak perdesindeki şeddi ile bir uşşak dörtlüsünün birleşmesinden meydana gelmiştir; bunlara ekseriya bir de neva perdesindeki pOselik dörtlüsü ilâve edilir. Makam segah dörtlüsü ile ırak perdesinde kalır. Güçlüsü birinci derecede dugâh perdesidir. Donanımına “si” koma bemolü ile “fa” bakıyye diyezi konulur; pûselik dörtlüsü kullanılan yerde “fa” sesi bekar yapılır. Irak, çıkıcı bir makamdır; inici şekline eviç denilir. Bünyesindeki 3 adet dörtlünün sesleri, pest-den ttze doğru şöyledir : ırak, rast, dügâh, segah, (ırak’da segah dörtlüsü), dügâh, segah, çargâh, neva (yerinde u«ak dörtlüsü), neva, hüseyni, acem, gerdaniye ( nevâ’da pûselik dörtlüsü).