اَلْمُعَاطَاةُ [el-mu’âtât] (مُبَاهَاةٌ [mubâhât] vezninde) ve اَلْعِطَاءُ [el-‘itâ’] (قِتَالٌ [kitâl] vezninde) Vermek ma’nâsınadır; yukâlu: عَاطَاهُ مُعَاطَاةً وَعِطَاءً بِمَعْنَى أَعْطَاهُ Ve مُعَاطَاةُ الصَّبِيِّ [mu’âtâtu’s-sabiyy] Oğlan başkaca kesb ü kâr ile kazanç edip peder ve mâder gibi akribâsının me’ûnetlerini rü’yet ve edâ-yı hizmet eylemesinden 'ibârettir, niteki تَعْطِيَةٌ [ta’tiyet] dahi bu ma’nâda müsta’meldir; ve minhu tekûlu: يُعَاطِينِي الصَّبِيُّ وَيُعْطِينِي أَيْ يُنْصِفُنِي وَيَخْدُمُنِي