اَلْعَوَارِضُ [el-'avârid] ('ayn’ın fethi ve râ’nın kesriyle) Cem’i, hâcetler ma’nâsına. Ve عَوَارِضُ ['avârid] Şol develere derler ki diken otlaya. Ve عَارِضَةٌ ['âridat] Cür’ete ve tekellüme kudrete dahi derler; yukâlu: فُلَانٌ ذُو عَارِضَةٍ أَيْ ذُو جَلْدٍ وَقُدْرَةٍ عَلَى الْكَلَامِ Ve عَارِضَةٌ ['âridat] Sakfa arkırı kodukları ağaca dahi derler kiriş ma’nâsına. Ve عَارِضَةُ الْبَابِ ['âridatu’l-bâb] Kapının yukarı çerçevesi ki kapının yukarı mîlleri ona geçer ki eşiğe mukâbil olandır. Ve عَارِضَةٌ [‘âridat] Şol nâkadır ona maraz yâhûd inkisâr vâki’ olmağın zebh edeler; yukâlu: بَنُو فُلَانٍ لَا يَأْكُلُونَ إِلَّا الْعَوَارِضَ أَيْ لَا يَنْحَرُونَ الْإِبِلَ إِلَّا مِنْ دَاءٍ يُصِيبُهَا وَيُقَالُ هَذَا عِنْدَ تَعْيِيبِهِمْ بِذَلِكَ وَيَقُولُ الْعَرَبُ لِلرَّجُلِ إِذَا قَرَّبَ إِلَيْهِمْ لَحْمًا “أَعَبِيطٌ أَمْ عَارِضَةٌ” Ve عَبِيطٌ ['abît] 'ayn-ı mühmele ile min-gayri 'illetin zebh olunana derler. Ve عَارِضَتَانِ ['âridatân] İnsânın yüzünün iki cânibine dahi derler; صَفْحَتَا الْخَدَّيْنِ ma’nâsına.