fl. 1. Toprağın veya diğer bir şeyin altında kalmak, örtülmek: bîçâre dağda kalıp karın içinde gömüldü; tohum kuma serpilip kendiliğinden gömülür. 2. Batmak, çukura gitmek, derinleşmek: zayıflıktan gözleri gömülmüş. ≡ fc. Toprağa katılıp örtülmek, defn olunmak: filân gün vefât edip ertesi gün gömüldü. Mevtânın gömülmesi şarttır. Ağacın kökleri gömülmezse kurur.

v. i. See گوملەمك .

v. i. (aor. گوملور) 1. To be buried, to be put in a grave or pit. 2. To sink into a substance and be covered by it, being buried and hidden.