fl. 1. Yakından uzağa intikâl etmek, varmak, zehâb, rıhlet eylemek: eve gittim; çarşıya gitti; gurbete gidecektir. 2. Bir yerden ayrılıp uzaklaşmak, hareket, azîmet, rıhlet etmek: kendisi buradan gitti; gelen misâfirler daha gitmediler. 3. Kaçmak, bırakıp ayrılmak: aşçısı gitmiş. 4. Yok olmak, kayıp ve nâ-bedîd olmak: o kadar servet nereye gitti; oranın bir vakitki mamûriyeti gitti. 5. Sarf olunmak, istihlâk edilmek: bu ziyâfete çok para gitti; bu binaya birkaç bin lira gider; aldığı maaş tekmîl o masârifine gider. 6. Geçmek, savuşmak, def ve zâil olmak: bütün kış benden sızılar gitmez. 7. Müncer ve müntehî olmak, varmak: bu çay, bu yol nereye gider? 8. Yürümek, meşy eylemek: o pek çabuk gider. 9. Geçmek, bitmek, münkazî olmak: o zamanlar gitti; çoğu gitti azı kaldı. 10. Ayak yoluna taşınmak, def-i tabîî etmek, ishali olmak: bu gece beş on defa gitmiş. 11. Mücâma‘at etmek. 12. Götürülmek, sevk olunmak: cenâzesi gidiyordu; yarın cihaz gidecektir.