i. fa. [pençe galattır.] 1. El ayasıyla beş parmağı hey’et-i mecmûası: pence atmak. 2. Hayvânât-ı müfterisenin ön ayaklarının parmaklarıyla tırnakları, mahleb, çengâl: arslanın pençesinden kurtulmak müşkildir. 3. mc. Kuvvet, satvet, savlet, tasallut: şîrler pence-i kahrımda olurken lerzân. 4. Pence ile vurulmuş gibi büyük leke, yafta: yanakları pence pence olmuş. 5. Eski şark hükümdârlarının imza yerine ellerini kırmızı boyaya bulayıp kâğıt üzerine basmalarından hâsıl olan şekil, tuğra.