اَلْوَطْحُ [el-vath] (سَطْحٌ [sath] vezninde) Şol çirk ve çamur ve çakıldak makûlesine denir ki koyun ve keçi mâkûlesinin bakanaklarına ve yırtıcı kuşların pençesine kısılmış ola. Ümmehât-ı sâ’irede bu fethateynle mazbûttur. Ve وَطْحٌ [vath] Masdar olur, bir kimseyi iki el ile zor ve 'unf ederek öte kakıp yitivermek ma’nâsına; yukâlu: وَطَحَهُ يَطِحُهُ وَطْحًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا دَفَعَهُ بِيَدَيْهِ عَنِيفًا

اَلْوَطَحُ [el-vetah] (fethateynle ve ba’zı nüshada sükûn-ı tâ ile kayd olunmuş) Şol nesnedir ki davarın ayağına ve kuşun tırnaklarına asılır, balçıktan ve necâsetten.