(a. i.) : 1) sürme, sürgün etme. nefy an-il-beled : şehirden sürme. nefy-i âlem : fels. fr. acosmisme.

اَلنَّفِيُّ [en-nefiyy] (غَنِيٌّ [ganiyy] vezninde) Nefy olunmuş, مَنْفِيٌّ [menfiyy] ma’nâsınadır. ‘Arabların اِبْنُ نَفِيٍّ [ibn nefiyy] ıtlâk eylemeleri bundandır ki pederi bir oğuldan bîzâr olmakla bu benim oğlum değildir diye cahd ve selb eylediği oğlana ıtlâk olunur; yukâlu: هُوَ ابْنُ نَفِيٌّ أَيْ نَفَاهُ أَبُوهُ Ve نَفِيٌّ [nefiyy] Çömlek kaynarken taşra attığı kefe ve köpüğe denir; yukâlu: نَفِيُّ الْقِدْرِ أَيْ مَا جَفَأَتْ بِهِ عِنْدَ الْغَلَيَانِ Ve نَفِيُّ الْمَاءِ [nefiyyu’l-mâ’] Serpilen suyun serpintisine denir; yukâlu: هَذَا نَفِيُّ الْمَاءِ أَيْ مَا تَطَايَرَ مِنْهُ عَنِ الرِّشَاءِ Ve نَفِيُّ الْحَوَافِرِ [nefiyyu’l-havâfir] Dâbbe yürürken ayağı altından kayıp giden taş ve moloz makûlesine denir. Ve نَفِيٌّ [nefiyy] Hurmâ yaprağından örülmüş kalkana denir. Ve نَفِيُّ الرِّيحِ [nefiyyu’r-rîh] Eşcâr diplerine rüzgârın savurup yığdığı toprağa denir. Ve 'asker-i 'azîm içinden kenâr kesip gerilenen yâdigâra denir. Ve نَفِيٌّ [nefiyy] Va’îd ma’nâsına müsta’meldir; tekûlu: أَتَانَا نَفِيُّكُمْ أَيْ وَعِيدُكُمْ

اَلنَّفْيُ [en-nefy] (nûn’un fethi ve fâ’nın sükûnuyla) Bir nesneyi yerinden ayırmak ma’nâsınadır; yukâlu: نَفَاهُ يَنْفِيهِ نَفْيًا إِذَا نَحَّاهُ ve yukâlu: نَفَاهُ يَنْفُوهُ نَفْوًا وَهَذَا مَرْوِيٌّ عَنْ أَبِي حَيَّانَ Ve نَفْيٌ [nefy] Lâzım olur, yerinden ayrılmak ma’nâsınadır; yukâlu: نَفَاهُ فَنَفَى مُتَعَدٍّ وَلَازِمٌ Ve sel suyu selintiyi götürüp iletmek ma’nâsına müsta’meldir; yukâlu: نَفَى السَّيْلُ الْغُثَاءَ إِذَا حَمَلَهُ Ve inkâr eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: نَفَى الشَّيْءَ إِذَا جَحَدَهُ Ve نَفْيٌ [nefy] ve نَفَيَانٌ [nefeyân] (fetehâtla) Yel toprak tozutmak ma’nâsınadır; yukâlu: نَفَتِ الرِّبحُ التُّرَابَ نَفْيًا وَنَفَيَانًا إِذَا أَطَارَتْهُ Ve üğürtlemek için akçeyi el ile savurmak ma’nâsınadır; yukâlu: نَفَى الدَّرَاهِمَ إِذَا أَثَارَهَا لِلْإِنْتِقَادِ Ve bulut yağmur fışkırtmak ma’nâsınadır; yukâlu: نَفَتِ السَّحَابَةُ مَاءَهَا إِذَا مَجَّتْهُ

vn. & s. 1. A driving one from his place; especially, a banishing; banishment. 2. (gram.) A negativing a verb; a negation, negative.

a. (fem. نفیە) 1. Driven out and away, banished. 2. Disowned, discarded. 3. (Spume) thrown out by a boiling pot. 4. (A deserter) who skulks away.