a. (fem. مولدە) 1. Generated, begotten. 2. Made or allowed to be born. 3. Nourished and cherished as one’s offspring. 4. Foreign as to parentage but home-born and adopted as a slave; hence, (a word) adopted from another language. 5. (pl. مولدون obl. مولدین) (An Arabian poet) of the third grade as to antiquity, having lived in the early times of Islam. 6. Trumped up, false; not worthy or belief.

a. (fem. مولدە) 1. That generates, begets; a generator. 2. Who makes or permits another to be born; a midwife.

sıf. ar. s. Müvellede. [vilâdet’den imf. tef’îl] 1. Doğmuş, doğurulmuş, doğma. 2. İki cinsin birleşmesinden vücuda gelmiş, melez. [fr. mulatre bundan galattır.] 3. Aslında ve esasen yok iken sonradan hâsıl olmuş: lugat-ı müvellede.

vulg. مولدە mûlide, a. fem. That gives birth; parturient.

iz. ar. [vilâdet’den if. tef’îl] 1. Doğurtan, ebe tabip, kâbil. 2. kim. ttb. Hâsıl eden, husûle getiren: müvellidü’l-buhâr; müvellidü’l-harâre, müvellidü’l-humûza (ekşilik), müvellidü’l-mâ’ vesâire.

iz. ar. cm: mevâlid. [vilâdet’den ms. izn. im.] 1. Doğma, vilâdet. 2. Bir zâtın doğduğu zaman, vilâdet: Mevlid-i Nebî (s.a.v.). 3. Fahr-i Kâinât (s.a.v.) efendimizin vilâdet-i şerîfeleri menkabesi. [bu iki mana ile zebânzedi: mevlûd.] 4. Doğulan yer, mahall-i vilâdet, maskat-ı re’s.

(a. s. vilâdet’den) : 1) tevlîdedilmiş, doğmuş, doğurulmuş, doğma. 2) melez, kanı karışık 3) aslında yok iken sonradan meydana gelmiş. Kelimât-ı müvellede : yapma kelimeler.

(a. i. velâdet’den. c. : mevâlid) : 1) insanın doğduğu ver. 2) doğma, dünyâya gelme. 3) doğulan zaman. 4) Hz. Muhammed (Aleyhisselâm)'in doğumunu anlatan manzum eser. [en yaygın olanı : Süleyman Çelebi’nin yazdığı eserdir]

(a. s. vilâdet’ten) : 1) tevlîdeden, doğuran. 2) doğurtan, doğurtucu, ebe. kim. meydana gelen, meydana getiren.

vulg. mevlûd, s., (pl. موالد) A place or time of birth; one’s native place; one’s birthday.