(“ka” uzun okunur. a. i. makass ve mikass’ın c.) : makaslar, (bkz. : mıkrâs, mıkrâz).

i. [ar. mıkass’dan] 1. Kâğıt ve bez ve saç gibi yumuşak şeyleri kesmeye mahsus, ortadan merbût iki parçadan ibâret âlet, sındı, kâğıt makası, mum makası. 2. Makas şeklinde çalışmış ağaç vesâire: çatı makası. 3. İkiye bölünen şey, çatal, çatallama: kemer makası, demiryol makası. 4. Asma olmayan arabanın yayı: arabanın makası kırıldı. 5. Bh. Gemi direği gibi ağır şeyleri kaldırmaya mahsus müteharrik iki büyük seren ki istenilen yere rekz olunur.

vulg. for A. مقص mıkass, q. v.

s. pl. of مقص mıkass, mukıss, q. v.