vulg. mafsal, s. (pl. مفاصل) A joint, an articulation.

s. The distinguishing implement, i. e., the tongue.

sıf. ar. s. Mufassala. [fasl’dan imf. tef‘îl] uzun uzadıya anlatılan, tafsilli, tafsilâtlı, mûciz ve muhtasar olmayan: mufassal bir mektup, bir kitap; tarîfât-ı mufassala.

اَلْمُفَصَّلُ [el-mufassal] (مُعَظَّمٌ [mu’azzam] vezninde) Suver-i kur’âniyye’den ibtidâ sûre-i Hucurât’tan âhir-i kur’ân’a kadar ıtlâk olunur. Ve asahh-ı akvâl budur. Ve 'alâ-kavlin sûre-i Câsiye’den yâhûd sûre-i kıtâl’den ve İmâm Nevevî kavli üzere sûre-i kâf’tan ve 'alâ-re’yin sûre-i Sâffât’tan yâhûd sûre-i Saff ve İbn Ebi’s-Sayf rivâyeti üzere Tebâreke sûresinden ve Dizmârî kavlince innâ fetehnâ sûresinden ve fakîh-i Şâm olan Firkâh rivâyeti üzere sebbihi’sme rabbike’l-a’lâ sûretinden ve hattâbî kavlince duhâ sûresinden âhir-i kur’ân’a kadar ıtlâk olunur. Suver-i merkûme beynlerinde فُصُولٌ [fusûl] kesîr olduğu için yâhûd bunlarda âyet-i mensûha kalîl olduğu için ıtlâk olundu.

اَلْمَفْصِلُ [el-mefsil] (مَنْزِلٌ [menzil] vezninde) فَصْلٌ [fasl]-ı meşrûh gibi bu dahi bedende olan en ve oynak yerine denir; cem’i مَفَاصِلُ [mefâsil]dir, ke-mâ se-yuzkeru.

iz. ar. cm: mefâsıl. [fasl’dan im.— (ص sad)ın fethiyle galattır.] tş. Bedenin oynak yeri, boğmak.

(a. s. Fasl’dan) : tafsilli, tafsilatlı, uzun uzadıya anlatılan.

(a. i. c. : mefâsıl) : (bkz. : mafsal).

(a. s.) : tafsil eden, uzun uzadıya anlatan.

اَلْمِفْصَلُ [el-mifsal] (مِنْبَرٌ [minber] vezninde) Dile ıtlâk olunur, لِسَانٌ [lisân] ma’nâsına.