(a. i.) : yardım, imdat.

اَلْمَعَانَةُ [el-me’ânet] (mîm’in fethiyle) ve اَلْمَعْوُنَةُ [el-ma’vunet] (mîm’in fethi ve vâv’ın zammıyla مَكْرُمَةٌ [mekrumet] gibi) ve اَلْمَعُونَةُ [el-me’ûnet] (مَقُولَةٌ [mekûlet] vezninde) ve اَلْمَعُونُ [el-me’ûn] (مَقُولٌ [mekûl] vezninde) عَوْنٌ ['avn] gibi bunlar da ismlerdir, yardım ve meded ma’nâsınadır; yukâlu: مَا عِنْدَهُ لَنَا عَوْنٌ وَمَعَانَةٌ وَمَعْوُنَةٌ وَمَعُونَةٌ وَمَعُونٌ أَيْ إِعَانَةٌ Şârih der ki ‘inde’l-Ferrâ’ مَعُونٌ [me’ûn] مَعُونَةٌ [me’ûnet]ten cem’dir.

اَلْمَعُونُ [el-me’ûn] (mîm’in fethi ve 'ayn’ın zammı ve meddiyle) مَعُونَةٌ [me’ûnet]in cem’idir Ferrâ katında, zîrâ مَكْرُمٌ [mekrum] kelâm-ı 'Arabda ebniye-i muttarideden değildir, nitekim مَكْرُمٌ tefsîrinde mürûr etmiştir.