s. 1. The pilgrims’ station at ‘Arafat. 2. The pilgrims’ taking their station there.

a. (fem. معرفە) 1. That explains, makes known. 2. That makes (a noun) definite. 3. An inferior functionary in a large mosque who acts as a sort of chorister.

sıf. ar. s. Mu‘arrife. [irfân’dan if. tef‘îl] tarif, tahdîd ve tayin eden: evsâf ve ahvâl-i evliyâyı muarrif bir kitap.

a. (fem. معرفە) 1. Possessing a long mane. 2. Sweet-smelling.

اَلْمُعَرَّفُ [el-mu’arref] (مُعَظَّمٌ [mu’azzam] vezninde) 'Arafât’ta vakfe mevzi’ine denir.

sıf. ar. s. Mu‘arrefe. [irfân’dan imf. tef‘îl] 1. Bildik, belli, malûm, maruf. n. 2. ed. [nahv-i Arabîde] harf-i ta‘rîfi olan, muayyen ve mahdûd bir şeye delâlet eden, münker mukâbili: mevsûf muarref olursa, sıfatın da muarref olması iktizâ eder.

(a. s. irfân’dan) : 1) târîfedilmiş, etrâfiyle bildirilmiş. 2) bildik, belli, bilinen, (bkz. : ma’rûf). 3) a. gr. harf-i ta’rif (=el) bulunan. 4) fels. tanımlı S. mat. sınırlı, târiflenmiş. Edviye-i muarrefe : hek. bilhassa ciltte te’sîrini göstermek ve cildin tabîî ifrazatını (salgısını) çoğaltmak ve içinde, hastalık hâlini tabîî hâle getirmek hassası bulunan ilâçlar.

(a. i.) : yüzün, dâima açık görünen yeri.

(a. s. irfân’dan) : 1) târîfeden, etrâfiyle anlatan, bildiren. 2) cami va tekkelerde hayır sahiplerinin adlarını sayan müezzin veya derviş.

s. (pl. معارف) 1. A visible part of the face, by which one is known. 2. A well-known acquaintance. 3. A familiar place.