(a. i. ma’sara’nın c.) : üzüm, susam ve sâirenin sıkılacağı yerler.

(a. s. asr’dan. c. : muâsırîn) : çağdaş, bir asırda yaşıyanlardan her biri.

sıf. ar. s. Mu‘âsıra. [asr’dan if. müfâ‘ale] başkasıyla bir asırda, yani bir ahd ve zamanda yaşayan veyâhut yaşamış olan: Sa‘dî-i Şirâzî Abdülkadir Geylânî ile muâsır idi. ≡ iz. ar. cm: muâsırîn. 1. Bir asırda yaşamış olan adamlar: o yalnız kendi muâsırlarının terâcüm-i ahvâlini yazmış. 2. Asr-ı hâzırda ber-hayat olan adamlar: terâcüm-i ahvâl-i muâsırîn.

s. pl. of معصرە معصر، .

a. pl. of معصر mu‘sir, q. v.

a. (fem. معاصرە) 1. Contemporary. 2. Who takes refuge with another; a refugee.

اَلْمُعَاصِرُ [el-mu’âsir] (mîm’in fethi ve sâd’ın kesriyle) Cem’i, bülûga erişmiş kızlar ma’nâsına. Ve ba’zılar eyitti: مُعْصِرٌ [mu’sir] şol kızdır ki bülûga erişmeye ve lâkin karîb ola, zîrâ câriyede إِعْصَارٌ [i’sâr] oğlanda مُرَاهَقَةٌ [murâhakat] gibidir ki مُرَاهِقٌ [murâhik] bülûga karîb olan oğlana derler. Cevherî eydür: Ebu’l-gavs el-A’râbî’den böyle istimâ’ ettim.