اَلْمُضِيُّ [el-mudiyy] (dâd-ı mu’ceme ile عُتِيٌّ [‘utiyy] vezninde) ve اَلْمُضُوُّ [el-muduvv] (سُمُوٌّ [sumuvv] vezninde) Geçip gitmek ma’nâsınadır ki Fârisîde güzeşten mürâdifidir, zamânın geçip gitmesi gibi; yukâlu: مَضَى الشَّيْءُ يَمْضِي مُضِيًّا وَمُضُوًّا إِذَا خَلَا Ve مَضَاءٌ [medâ’] (سَخَاءٌ [sehâ’] vezninde) ve مُضُوٌّ [muduvv] (سُمُوٌّ [sumuvv] vezninde) Bir nesnenin ötesine geçmek ma’nâsınadır ki öte işlemek ta’bîr olunur; yukâlu: مَضَى فِي الْأَمْرِ مَضَاءً وَمُضُوًّا إِذَا نَفَذَ فِيهِ Ve مُضُوُّ سَبِيلٍ [muduvvu sebîl] Ölmekten kinâyedir; yukâlu: مَضَى فُلَانٌ سَبِيلَهُ إِذَا مَاتَ Ve مَضَاءٌ [medâ’] Vurulan nesneye kılıç işleyip kesmek ma’nâsınadır; yukâlu: مَضَى السَّيْفُ فِي الضَّرِيبَةِ مَضَاءً إِذَا قَطَعَ Ve işletmek, infâz ma’nâsınadır; tekûlu: مَضَيْتُ عَلَى بَيْعِي إِذَا أَجَزْتَهُ