اَلْمَشْهَدُ [el-meşhed] (mîm’in ve hâ’nın fethiyle) Halkın hâzır olacak yeri, مَحْضَرُ النَّاسِ ma’nâsına. Ve إِسْتِشْهَادٌ [istişhâd] Fî sebîlillâh şehîd olmağa dahi derler; yukâlu: أُسْتُشْهِدَ فُلَانٌ عَلَى الْبِنَاءِ لِلْمَجْهُولِ أَيْ صَارَ شَهِيدًا

اَلْمُشْهِدُ [el-muşhid] (mîm’in zammı ve şîn’in sükûnu ve hâ’nın kesriyle) Şol 'avrettir ki eri yabandan gele; hâ’sız isti’mâl olunur. Ve مُغِيبَةٌ [mugîbet] şol 'avrete derler ki eri gâ’ib ola. Ve bunun isti’mâli hâ’iledir.

اَلْمُشْهَدُ [el-muşhed] (مُكْرَمٌ [mukrem] vezninde) إِشْهَادٌ [işhâd]-ı mezkûrdan ism-i mef’ûldür, ma’rekede şehîd olan adama denir.

a. (fem. مشهدە) 1. Made or called to be a witness, or to see an act or state. 2. Martyred.

اَلْمُشْهِدُ [el-muşhid] (مُحْسِنٌ [muhsin] vezninde) Eri yabandan gelmiş hatuna denir; مُغِيبَةٌ [mugîbet] mukâbilidir; yukâlu: إِمْرَأَةٌ مُشْهِدٌ إِذَا كَانَتْ قَدْ حَضَرَ زَوْجُهَا

اَلْمَشْهَدُ [el-meşhed] (مَقْعَدٌ [mak’ad] vezninde) ve اَلْمَشْهَدَةُ [el-meşhedet] (hâ’yla) ve اَلْمَشْهُدَةُ [el-meşhudet] (hâ’nın zammıyla) Nâs hâzır olacak yere denir; yukâlu: هَذَا مَشْهَدُ الْقَوْمِ وَمَشْهَدَتُهُمْ وَمَشْهُدَتُهُمْ أَيْ مَحْضَرُهُمْ

(a. s. şehâdet’den) : iş-hâdeden, şahit (*tanık) getiren.

(a. i. şehâdet’den. c. : meşâhid) : 1) bir adamın şehit olduğu veya bir şehîdin gömüldüğü yer. 2) İran’da ziyâretgâh olan meşhur şehir.

iz. ar. cm: meşâhid. [şehâdet’den im.] Bir adamın şehit olduğu veya bir şehidin medfûn bulunduğu mahal: meşhed-i Hüseyin (radıyallâhü anh)

s. (pl. مشاهد) 1. A place where people assemble, especially if for the performance of a special sacred rite. 2. A field of battle; a battle. 3. A place of martyrdom. 4. A funeral assembly. 5. The aspect of a person. 6. A city in Khurasan where is the mausoleum of the Imam ‘AIi Riza.