(a. i. şark’dan. c. : meşârık) : Güneş’in doğduğu taraf, doğu. (bkz. : hâver).

iz. ar. cm: meşârık. [şark’dan im.] Güneşin doğduğu yer veya taraf, gün doğusu.

اَلْمَشْرِقُ [el-maşrik] (مَجْلِسٌ [meclis] vezninde) Güneş tulû’ edecek semt ve cihete denir ki Fârisîde hâver ve Türkîde gün doğusu ta’bîr olunur. Mü’ellifin Basâ’ir’de beyânına göre مَشْرِقٌ [maşrik] ve مَغْرِبٌ [magrib] lafzları sîga-i ifrâd ile zikr olundukta murâd şark ve garb cihetleridir ve tesniye bünyesiyle zikr olunursa şitâ’ ve sayf matla’ ve magribleri irâde olunur ve cem’ sîgalarıyla zikr olunursa her günün yâhûd her faslın derece-i matla’ u magribi irâde olunur. Ve minhu kavluhu ta’âlâ: ﴿رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ﴾ ve kavluhu ta’âlâ: ﴿رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ﴾ ve kavluhu ta’âlâ: ﴿بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ﴾ Ve مَشْرِقٌ [Maşrik] Magribde bir dağın ismidir.

اَلْمُشَرَّقُ [el-Muşerrak] (مُعَظَّمٌ [mu’azzam] vezninde) Minâ’da vâki’ mescid-i hayf ismidir. Ve nâmâz-gâha ıtlâk olunur; yukâlu: خَرَجُوا إِلَى الْمُشَرَّقِ أَيِ الْمُصَلَّى Sâhib-i Nihâye’nin beyânına göre murâd musalla’l-'îddir. Ve Huzeyl kabîlesine mahsûs bir dağın adıdır. Ve tâ’if şehrinin pazarı ismidir. Ve kırmızıya boyanmış sevbe denir; yukâlu: ثَوْبٌ مُشَرَّقٌ أَيْ مَصْبُوغٌ بِالْحُمْرَةِ Ve alçı ile sıvanmış ve badanalanmış hısn ve hisâra denir; yukâlu: حِصْنٌ مُشَرَّقٌ أَيْ مُطَيَّنٌ بِالشَّارُوقِ

s. (dual مشرقات obl. مشرقین, pl. مشارق) 1. A point or sunrise on any given day at any given place. 2. The east point of the horizon. 3. The eastern parts of the world.

a. (fem. مشرقە) 1. Rising (sun, etc.). 2. Shining brightly. 3. Turned red in maturing. 4. Who is in or enters upon the time of sunrise.

a. (fem. مشرقە) 1. Dried in the sunshine. 2. Dyed red or yellow. 3. White-washed. 4. s. A place, especially near Mekka, where the forenoon service of worship is performed on the days of Bayram. 5. s. The mosque on the east of Mina, commonly known as Mesjidi khayf. 6. s. A name of the Qurban-Bayrami.

اَلْمُشَرَّقُ [el-muşerrak] (mîm’in zammı ve râ’nın fethi ve teşdîdiyle) Musallâ ma’nâsınadır. Ve مُشَرَّقٌ [Muşerrak] Mescid-i hayf’a dahi derler.