vn. & s. A being beardless.

(for مرد), s. A yielding, giving; a yield; a profit or income.

اَلْمَرَدُ [el-mered] (fethateynle) ve اَلْمُرُودَةُ [el-murûdet] (mîm’in zammıyla) Oğlan أَمْرَدُ [emred] olmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَرِدَ الْغُلاَمُ مَرَدًا وَمُرُودَةً مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا صَارَ أَمْرَدَ Ve مَرِيدٌ [merîd] ekline müdâvemet eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: مَرِدَ الرَّجُلُ إِذَا دَاوَمَ عَلَى أَكْلِ الْمَرِيدِ Ke-mâ se-yuzkeru.

s. (pl. مردان) 1. A man, male human being. 2. A woman’s husband. 3. A brave, manly man.

اَلرَّدُّ [er-redd] (râ’nın fethi ve dâl’ın teşdîdiyle) ve اَلْمَرَدُّ [el-meredd] (mîm’in ve râ’nın fethiyle) ve اَلْمَرْدُودُ [el-merdûd] مَعْقُولٌ [ma’kûl] ve مَحْلُوفٌ [mahlûf] gibi masdar olarak ve اَلرِّدِّيدَى [er-riddîdâ] (خِطِّيبَى [hittîbâ] ve خِلِّيفَى [hillifâ] vezninde) Geri döndürmek ma’nâsınadır; yukâlu: رَدَّهُ رَدًّا وَمَرَدًّا وَمَرْدُودًا وَرِدِّيدَى مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا صَرَفَهُ يَعْنِي عَنْ وَجْهِهِ

اَلْمَرْدُ [el-merd] (فَرْدٌ [ferd] vezninde) Kesmek ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ الشَّيْءَ مَرْدًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا قَطَعَهُ Ve bir adamın 'ırz ve nâmûsunu hetk ve hark eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ فُلاَنًا إِذَا مَزَّقَ عِرْضَهُ Ve مَرْدٌ [merd] ve مُرُودٌ [murûd] Bir nesneye 'ale’d-devâm idmân eylemek ve hûy ve tabî’at edip ona mümâreset kılmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ عَلَى الشَّيْءِ مَرْدًا وَمُرُودًا إِذَا مَرَنَ وَاسْتَمَرَّ Ve çocuk anasının memesini emip sütünü azaltmakla yumuşatmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ الصَّبِيُّ ثَدْيَ أُمِّهِ إِذَا مَرَسَهُ Ve ekmeği yumuşatmak için suya ıslatmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ الْخُبْزَ إِذَا مَاثَهُ حَتَّى يَلِينَ Ve مَرْدٌ [merd] Misvâk ağacının tâze yemişine denir, 'alâ-kavlin puhtesine denir. Ve مَرْدٌ [merd] Davarı pek sürmek ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ الدَّابَّةَ مَرْدًا إِذَا سَاقَهَا شَدِيدًا Ve kayıkçı ve gemici مُرْدِيٌّ [murdiyy] ya’nî gönder dedikleri sırık ile gemiyi ve kayığı sığdan yâ kenârdan öte kakmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ الْمَلاَّحُ السَّفِينَةَ إِذَا دَفَعَهَا بِالْمُرْدِيِّ

(f. s.) : 1) ölmüş, (bkz. : maktul). 2) gebermiş.

(f. i.) : 1) adam, insan. 2) erkek. 3) özü, sözü doğru, kabadayı, yiğit. Nâ-merd : korkak; alçak, kancık [kişi]

i. fa. cm: merdân. 1. Adam, insan: merd-i garîb. 2. Er, erkek, racül: merd ü zen.

اَلْمُرِدُّ [el-muridd] (ism-i fâ’il bünyesiyle) Şehvet-perest adama denir; yukâlu: رَجُلٌ مُرِدٌّ أَيْ شَبِقٌ Ve dalgası çok denize denir; yukâlu: بَحْرٌ مُرِدٌّ أَيْ مَوَّاجٌ Ve dargın kimseye denir; yukâlu: رَجُلٌ مُرِدٌّ أَيْ غَضْبَانُ Ve 'uzûbet ya’nî ergenliği 'alâ-kavlin gurbet ve seferi müddet-i medîde mütemâdî olmuş adama denir; yukâlu: رَجُلٌ مُرِدٌّ أَيِ الطَّوِيلُ الْعُزُوبَةِ أَوِ الْغُرْبَةِ Ve yaş yerde oturmaktan müte’essir olmakla ferci ve memesi şişip kabarmış olan nâkaya denir; yukâlu: نَاقَةٌ مُرِدٌّ إِذَا كَانَتْ قَدِ انْتَفَخَ ضَرْعُهَا وَحَيَاؤُهَا لِبُرُوكِهَا عَلَى نَدًى Ve büyük memeli koyuna denir; yukâlu: شَاةٌ مُرِدٌّ أَيْ أَضْرَعُ Ve suyu pek çok içmekle şişip ağırlanmış olan erkek deveye denir; yukâlu: جَمَلٌ مُرِدٌّ إِذَا أَكْثَرَ مِنْ شُرْبِ الْمَاءِ فَثَقُلَ Cem’i مَرَادُّ [merâdd] gelir.