(a. s.) : kendisine bir şey te’sir etmiş olan.

(a. s. eser’den) : 1) te’sir yapan, iz bırakan. 2) işleyen, hükmünü yürüten. 3) çok hissedilen, içe işliyen. 4) dokunan, dokunaklı. 5) eser sahibi.

sıf. ar. s. Müessire. [eser’den if. tef’îl] 1. Tesir eden, eser bırakan. 2. İşleyen, hükmünü icra eden: pek müessir bir ilaçtır. 3. İçe işleyen, çok duyulan, ziyâde hissolunan, tesirli: bugün müessir bir soğuk vardır. 4. İnsanın kalp ve zihninde yer tutan, bâ’is-i intibâh olan: nasihatlerim evladıma müessir olmadı. 5. Tesiri mûcib, hüzün ve keder veren, dokunan: pek müessir bir sesi vardır; müessir bir mersiyye okudu. 6. Eser sahibi, fâil, âmil, sâni’: eserden müessire intikâl olunur.

a. (fem. مؤثرە) 1. Who prefers. 2. Who chooses, selects. 3. Who honors.

a. (fem. مؤثرە) 1. Affected, on whom or which an effect is produced. 2. (müessir) Which produces an effect; effective; influential; touching, affecting.