اَللُّطْفُ [el-lutf] (lâm’ın zammıyla) Rıfk ve nüvâziş ve mülâyemet üzere mu’âmele eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: لَطَفَ بِهِ وَلَهُ لُطْفًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا رَفَقَ بِهِ Ve Hak celle ve 'alâ tarafından 'ibâdına lutf-ı rıfk ve sühûletle murâdını kendisine îsâl eylemekten 'ibârettir; yukâlu: لَطَفَ اللهُ لَكَ أَيْ أَوْصَلَ إِلَيْكَ مُرَادَكَ بِلُطْفٍ Ya’nî “Hak ta’âlâ sana murâdını rıfk ve sühûlet vechiyle îsâl eyleye ki murâdına ta’ab ve meşakkatsiz nâ’il olasın” demektir. Ve لُطْفٌ [lutf] Taraf-ı rabbânîden tevfîk ile de tefsîr olunur ki kulun işini râst getirmekten 'ibârettir; yukâlu: حَصَلَ بِلُطْفِهِ تَعَالَى أَيْ بِتَوْفِيقِهِ Ve لُطْفٌ [lutf] Bir nesne pek yakın olmak ma’nâsınadır; yukâlu: لَطَفَ الشَّيْءُ إِذَا دَنَا Ve لُطْفٌ [lutf] ve لَطَافَةٌ [letâfet] (كَرَامَةٌ [kerâmet] vezninde) Ufak ve küçük olmak ma’nâsınadır ki dahâmet mukâbilidir; yukâlu: لَطُفَ الشَّيْءُ لُطْفًا وَلَطَافَةً مِنَ الْبَابِ الْخَامِسِ إِذَا صَغُرَ وَدَقَّ