(f. i.) : müz. Türk müziğinin en eski mürekkep makamlarından biri. Sabâ makamı ile ondan evvel gelen aşîran (mi) perdesine nakledilmiş bir hüseynî beşlisinden mürekkeptir. Sabâ ile dügâh (tâ) perdesinde durur. Güçlü birinci derecede -sabâ’nın güçlüsü olan- çargâh, ikinci derecede de -beşlinin durağı olan- âşîran (mi) dır. Donanımına sabâ gibi si koma bemolü ile re bakıyye bemolü konulur. Aşîrandaki hüseynî beşlisi için îcâbeden yerlere “fa” bakıyye diyezi ile “si” bekar ilâve edilir (bazen bu beşli -son sesi kullanılmıyarak- . uşşak dörtlüsü hâlinde geçer ki, bu şekilde “si” nin bekar yapılmasına lüzum yoktur). Makam umumiyetl

sıf. [asıl Türkçesi “کیچیك = kiçik” ve “کیچی = kiçi” olup Fârisîde müsta’mel ise de, Türkçe’den me’hûz olması muhtemeldir. her hâlde “بيوك büyük” lafzına tatbikle “کچوك” yazmamalı] 1. Cisim ve hacmi veya vüs’at ve mesâfesi az olan, sağîr, ufak, hurd: küçük taş, küçük dağ, küçük köy, küçük dere. 2. Ehemmiyetsiz, değersiz, hakîr: küçük iş, küçük adam. 3. Yaşı az, genç: küçük karındaş, küçük oğlum; o benden küçüktür.

s. 1. A camel colt. 2. Any small thing of its kind. 3. A public dancing boy. 4. A lad, (in certain professions).

a. See كوچوك .