Mütercim der ki müfessirînin tahrîrleri üzere كُرْسِيٌّ [kursiyy] kâf’ın kesriyle كِرْسٌ [kirs]-i mezkûre mensûbdur ki birbirinin üzerine katılanıp kâlıb olmuş fışkıya denir; serîrde ve sandalyede isti’mâli birbiri üzere ahşâbın inzimâmı mülâhazasıyladır. Ba’dehu nisbet-i mezkûreyi istikrâh sebebiyle kesreyi zammeye tebdîl birle nesebi tagyîr eylediler ve kalîlen aslı üzere de isti’mâl ederler. Ba’dehu emr-i mu’temedün 'aleyh olmak münâsebetiyle 'ilm ve dânişe de كُرْسِيٌّ [kursiyy] ıtlâk olunur. Kezâlik pâdişâha ve 'âlime ve melike dahi hâliyyet ve mahalliyyet 'alâkasıyla كُرْسِيٌّ [kursiyy] ıtlâk olunur yâhûd pâdişâh ve ‘âlim ve sâ’ir nâsın mu’temed ve müstenedleri olmak mülâhazasıyla da muhtemeldir. Pes âyetü’l-kürsîde vâki’ ﴿كُرْسِيُّهُ﴾ lafz-ı şerîfinin zamîr-i celâle izâfeti isti’âre-i temsîliyyeye yâhûd 'ilmden kinâyeye yâhûd mülk ve saltanat irâdesine ki mecâz-ı mürsel tarîkiyledir, mahmûl olur. İntehâ. Ve كَرْسِيٌّ [Kersiyy] taberiyye kazâsında bir karyedir; Hazret-i 'Îsâ 'alâ-nebiyyinâ ve ‘aleyhi’s-selâm havârîyyûnu orada cem’ ve nâsı da’vet-i dîn için aktâr ve nevâhîye irsâl eyledi.