اَلْكَدَى [el-kedâ] (عَصَا ['asâ] vezninde) Hurmâ ıslatılmış süte denir ki tesmîn-i beden için kızcağızlar içerler. Ve كَدَى [kedâ] Masdar olur, bir adamın boğazına nesne tıkanmakla dem-beste olmak ma’nâsınadır; yukâlu: كَدِيَ بِالْعَظْمِ كَدًى مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا غَصَّ Ve deve köşeği sağılmış süt içmekle içerisi bozulmak ma’nâsınadır; yukâlu: كَدِيَ الْفَصِيلُ إِذَا شَرِبَ اللَّبَنَ فَفَسَدَ جَوْفُهُ

كَدَى [Kedâ](menkûs olarak فَتَا [fetâ] vezninde) tâ’if yolunda olan yokuşun adıdır. Müte’ahhirûn bunların ta’yînleri husûsunda bu resme tafsîlde galat edip otuzdan ziyâde akvâlle ihtilâf eylediler.

اَلْكُدَى [el-kudâ] (kâf’ın zammı ve elifin kasrıyla) كُدْيَةٌ [kudyet]in cem’idir ki arz-ı sulbeye denir. Bu ma’nâdandır ki keler kısmına ضَبَابُ الْكُدَى [dabâbu’l-kudâ] ıtlâk olunur, elleriyle pek yerleri hafr eder olduğu için.

كُدَى [Kudâ] (قُرَى [kurâ] vezninde) Mekke’nin mesfelesinde tarîk-i Yemen üzere bir cebel adıdır.

اَلْكَدَى [el-kedâ] (kâf’ın fethi ve elifin kasrıyla) Bir marazdır ki kelb eniğine ‘ârız olup kay’ ve su’âli mûcib olur ve ona iki gözünün arasına dâg vurmakla 'ilâc ederler. Ve كَدَى [kedâ] Yer kazmaktan parmaklar çöngelmeğe dahi derler; yukâlu: كَدِيَتْ أَصَابِعُهُ مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا كَلَّتْ مِنَ الْحَفْرِ Ve كَدَى [kedâ] Deve yavrusu süt içip içerisi fâsid olmağa dahi derler; yukâlu: كَدِيَ الْفَصِيلُ كَدًى إِذَا شَرِبَ اللَّبَنَ فَفَسَدَ جَوْفُهُ

اَلْكُدَى [el-kudâ] (kâf’ın zammı ve elifin kasrıyla) Cem’i.