fl. fc. 1. Kesr olunmak, münkesir olmak: cam, bardak düşüp kırıldı. 2. Külliyetle telef olmak, mahv u helâk olmak: ilk zuhûr eden koleradan çok halk kırıldı; Filipin’de Amerikalılar’ın çok askeri kırıldı. 3. Vücut kırık olmak, kırıklık duymak. 4. Darılmak, gücenmek, münfail olmak: bilmem ne sebepten bana kırıldı. 5. Şiddeti geçmek, şiddeti kalmamak: rüzgâr, fırtına, soğuk kırıldı. 6. Naz ile sallanıp bedenin bazı yerlerini oynatmak: kırılarak yürüyor; o kadar kırılmak da abestir. 7. Katlanmak, bükülmek: bu gömleğin yakası kırılmaz.

v. i. See قایرلمق .

v. i. (aor. قیریلور kırılır) 1. To break of itself. 2. To be broken. 3. To be hurt in mind, offended, vexed. 4. To bend angularly; to fall in folds; to pucker; to be pleated. 5. To fawn. 6. To bemitigated, become milder. 7. To die or be killed in large numbers.