ft. 1. Kesmek, kat’ etmek: ipi, zinciri koparmak. 2. Çekip ayırmak, ittisâli izâle etmek, irtibâtını kesmek: kuşun başını kopardı; çark, parmağımı kopardı; köpek, yakaladığı et parçasını kopardı. 3. Çekip çıkarmak, sökmek, kal’ etmek: fidanları kökleriyle koparmak; kapı kanadını yerinden koparmaya muktedir. 4. Cebren almak, bir şeyi sıkı tutan adamdan almaya muvaffak olmak: ondan para koparmak ne kadar zor! Ben kendisinden beş on lira koparacağımı me’mûl ederim. 5. Gürültülü veya karışık bir hâli vücûda getirmek, îkâ’ ve ızhâr etmek: kıyâmeti kopardı; velveleyi koparmak; rüzgâr bir fırtına, bir toz duman kopardı.