اَلْقَفْرُ [el-kafr] (جَفْرٌ [cefr] vezninde) ve اَلْقَفْرَةُ [el-kafret] (تَمْرَةٌ [temret] vezninde) ve اَلْمِقْفَارُ [el-mikfâr] (مِعْيَارٌ [mi’yâr] vezninde) Hâlî arza, ya’nî otsuz ve susuz kır ve hâlî yere denir. قَفْرٌ [kafr]ın cem’i قِفَارٌ [kifâr]dır kâf’ın kesriyle ve قُفُورٌ [kufûr]dur. Ve قَفْرٌ [kafr] Katıksız ekmeğe vasf olur, ke-mâ se-yuzkeru. Ve قَفْرٌ [kafr] Masdar olur, bir adamın izine uyup ardınca gitmek ma’nâsına; yukâlu: قَفَرَ الْأَثَرَ قَفْرًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا اقْتَفَاهُ وَتَبِعَهُ Ve قَفْرٌ [kafr] Şol öküz danasına denir ki çifte koşulmak için anasından 'azl ve tefrîk olunmuş ola.