a. Soft and weak, with no resistance.

اَلْقَصَفُ [el-kasaf] (fethateynle) Za’îf olmak; yukâlu: قَصِفَ الْعُودُ يَقْصَفُ قَصَفًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ Ve قَصَفٌ [kasaf] Deve âvâzına dahi derler, هَدِيرُ بَعِيرٍ ma’nâsına.

Kolay kırılma, kırılgan olma.

اَلْقَشِفُ [el-kaşif] (كَتِفٌ [ketif] vezninde) Şol adama denir ki çehresini güneş yâhûd fakr u fâka tagyîr eylemiş ola; yukâlu: رَجُلٌ قَشِفٌ إِذَا لَوَّحَتْهُ الشَّمْسُ أَوِ الْفَقْرُ فَتَغَيَّرَ

اَلْقَصَفُ [el-kasaf] (fethateynle) Bir nesne gevşek ve süst ve za’îf olmak ma’nâsınadır; yukâlu: قَصِفَ الْعُودُ قَصَفًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا صَارَ خَوَّارًا Ve nebât pek boylanmakla uzunluğundan eğilip bükülmek ma’nâsınadır; yukâlu: قَصِفَ النَّبْتُ إِذَا طَالَ حَتَّى انْحَنَى مِنْ طُولِهِ Ve mızrak arkuru yarılmak ma’nâsınadır; yukâlu: قَصِفَ الرُّمْحُ إِذَا انْشَقَّ عَرْضًا Ve dişin yarısı kırılmak ma’nâsınadır; yukâlu: قَصِفَ نَابُهُ إِذَا انْكَسَرَ نِصْفُهُ Ve ağaç makûlesi nesne ayrılmamak vech üzere kırılmak ma’nâsınadır; yukâlu: قَصِفَتِ الْقَنَاةُ إِذَا انْكَسَرَتْ وَلَمْ تَبِنْ

Kırılmak, kırılgan olmak.

Kırmak, bombalamak. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; sıkıştırmak, gürlemek, topa tutmak, paramparça etmek, bombardıman etmek.

Bombardıman, gümbürtü, alem, bombalama. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; eğlenti, içki alemi, kırma, topa tutma, parçalama, gürültü, gürleme, gök gürlemesi, işret, şenlik, yuvarlanan cismin sesine benzer ses, eğlence, takır tukur, telli saz sesi, silah için gümleme.

Kırılgan. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; kılık, ince, dayanıksız, kırık, sıkıntıya katlanamayan.

اَلْقَشْفُ [el-kaşf] (kâf’ın fethi ve şîn’in sükûnuyla ve fethateynle) Vasf-ı merkûm üzere olan adama denir.