(a. i.) : 1) niyet, kurma. 2) bile bile yapma. 3) bir işe bilerek, istiyerek girişme. 4) dövme, öldürme, yaralama gibi işlere kalkışma. An kasttın : bile bile, istiye istiye. Sû-i kasd : [habersiz olarak] öldürmeye kalkışma. 5) saldırma [birine]

اَلْقَصَدُ [el-kasad] (fethateynle) عَوْسَجٌ [‘avsec] ismidir ki mûsâ ağacı ve sincan dikeni dedikleri şecerdir. Ve قَصَدُ الْعَوْسَجِ وَالْأَرْطَى وَالطَّلْحِ bu makûle ağaçların ter ü tâze yumuşak dallarına ıtlâk olunur. Ve قَصَدٌ [kasad] Açlığa denir, جُوعٌ [cû’] ma’nâsına. Ve mugaylân gibi dikenli iri meşe ağaçlarının güz mevsiminde çiçeklerinin tomurcuklanmasına, 'alâ-kavlin her dikenli ağacın ibtidâ nâbit olduğu hînde nebâtının zuhûr eylemesine denir.

اَلْكَاسِدُ [el-kâsid] ve اَلْكَسِيدُ [el-kesîd] Ondan ism-i fâ’illerdir.

vn. & s. 1. A deliberately resolving, purposing to do or attain by effort; a firm, deliberate intention; hence, the act intended; also, the object intended to be attained. 2. T. An intending or endeavoring to kill or injure a person.

اَلْقَصْدُ [el-kasd] (kâf’ın fethi ve sâd’ın sükûnuyla) Bir nesneye teveccüh etmek; tekûlu: قَصَدْتُهُ وَقَصَدْتُ لَهُ وَقَصَدْتُ إِلَيْهِ بِمَعْنًى Ve tarîk ve cânib ma’nâsına da gelir; tekûlu: قَصَدْتُ قَصْدَهُ أَيْ نَحَوْتُ نَحْوَهُ Ya’nî “Onun cânibine ve semtine teveccüh ettim.” Ve ufatmak ma’nâsına gelir; tekûlu: قَصَدْتُ الْعُودَ إِذَا كَسَرْتَهُ Ve إِسْرَافٌ [isrâf]la تَغْتِيرٌ [tagtîr] beyninde olan i’tidâle de derler.

اَلْقِصَدُ [el-kisad] (kâf’ın kesri ve sâd’ın fethiyle) قِصْدَةٌ [kisdet]in cem’i, pâreler ma’nâsına.