fl. 1. Ayak üzere durmak vaziyetini almak, kıyâm etmek: muallim girerken bütün şâgirdân kalkar; ta’zîm için ayağa kalkmak. 2. Yatmak vaziyetini bozmak, oturmak: yatmaktan usanmadın mı kalk artık; yatmakta iken kalkıp oturdu. 3. Uyanmak, yataktan çıkmak: sabah kaçta kalkıyorsunuz? 4. Yükselmek, yukarı çıkmak: bu salıncağın bir tarafı inince öbür tarafı kalkar. 5. Kabarmak, şişip ayrılmak: bütün yüzümün derisi kalktı. 6. Azîmet, hareket etmek, yola çıkmak: kervân kalktı; yarın buradan erken kalkarsak akşam varırız; vapur kaçta kalkar? 7. dik durmak, dik vaziyetini almak: tüylerim kalktı; hayvan art ayakları üzerine kalktı; yağmurdan yatmış olan ekinler yine kalktı. 8. Yok olmak, lağv ve fesh olunmak, artık bulunmamak veya mer’î ve müsta’mel olmamak: onun vücûdu kalktı; o âdet şimdi kalktı; kara gümrüğü çoktan kalkmış idi. 9. Hastalıktan kurtulup yatağı terk etmek: hastanız daha kalkmadı mı? Bir haftaya kadar kalkacağını etıbbâ te’mîn ediyorlar. 10. Tuğyân gulüvv etmek: ikide birde kalkar. 11. Kesb-i şiddet etmek, zuhûr ve iştidâd etmek: rüzgâr, dalga, fırtına kalktı. 12. Doğmak, tulû’ etmek: şimdi güneş kaçta kalkar? Sabahleyin zühre’nin kalktığını seyrettim.