اَلْفَرَاشَةُ [el-ferâşet] (سَحَابَةٌ [sehâbet] vezninde) Kelebek ta’bîr olunan perendeye denir ki geceler kendisini şu’le-i şem’a îkâ’ eder, Fârisîde pervâne denir. Ba’de’l-îkâ’ kanatlarını yayıp مُفْتَرِشٌ [mufteriş] olduğu için ıtlâk olundu. Cem’-i cinsi فَرَاشٌ [ferâş]tır. Ve فَرَاشَةُ الْقُفْلِ [ferâşetu’l-kufl] kilîd perine ıtlâk olunur, damak ta’bîr olunur; yukâlu: إِنْكَسَرَتْ فَرَاشَةُ الْقُفْلِ وَهِيَ مَا يَنْشَبُ فِيهِ يَعْنِي أَسْنَانُهُ Ve her yufkaca kemiğe فَرَاشَةٌ [ferâşet] ıtlâk olunur. Ve azca suya ıtlâk olunur ki yerinde mefrûş hey’etinde olur; yukâlu: مَا بَقِيَ فِي الْحَوْضِ إِلاَّ فَرَاشَةٌ أَيِ الْقَلِيلُ مِنَ الْمَاءِ Ve hafîf ve sebük-meşreb adama ıtlâk olunur, kelebek dedikleri cânver-i mezkûra teşbîhen; yukâlu: مَا هُوَ إِلاَّ فَرَاشَةٌ أَيْ خَفِيفٌ Ve فَرَاشَةُ [Ferâşet] Bagdâd ile hille meyânında bir karye adıdır. Ve bâdiyede bir mevzi’ adıdır. Ve bir recülün 'alemidir.