is. ar. cm: fevâsıl. 1. Ayıran şey, bölme: iki dâire arasında tahtadan bir fâsıla vardır. 2. Bir hâlin temâdî ve devamını kesen şey, aralık, ara, inkıtâ‘: bir saat süren nutkuna hiç fâsıla vermedi; fâsılasız üç gün yağmur yağdı; بلا فاصله bilâ-fâsıla = aralıksız, aralık vermeksizin. 3. ed. [arûzda] فاصلۀ صغرى fâsıla-i suğrâ = üç müteharrikle bir sâkinden mürekkep tef‘ile. فاصلۀ كبرى fâsıla-i kübrâ = dört müteharrikle bir sâkinden mürekkep tef‘ile. 4. mu. Kiriş ve tellerin tûlü.