(a. i.) : 1) insanın, gösterilmesi ayıp olan yeri. 2) kadın; zevce, avrat.

is. ar. 1. Beden-i insanın görünmesi ve gösterilmesi ayıp sayılan ve haram olup namazda örtülmesi şart olan yerleri: bacağın avret olduğuna dâir hadîs-i şerîf vardır. 2. tr. [âmiyânesi: avrat] karı, mer’e, zen: er ve avrat. 3. tr. Karı, zevce: avreti vefât etmiştir. [bu son iki ve daha doğrusu bir mana ile lisân-ı edebîden bi-hakkın def olunup tekellümden dahi ref‘i elzemdir.]

اَلْعَوْرَةُ [el-'avret] ('ayn’ın fethi ve vâv’ın sükûnuyla) Serhadlerde ve derbendlerde ve mahall-i muhârebelerde olan gediğe ıtlâk olunur ki cây-ı havf-nâk olur: وَقَرَأَ ابْنُ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا وَجَمَاعَةٌ مِنَ الْقُرَّاءِ ﴿إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ﴾ الآية ذَاتُ عَوْرَةٍ Ya’nî “Bizim hânelerimizde ricâlden hâlî olmakla sâriklerden havf olunacak mahaller ve gedikler vardır.” Ve عَوْرَةٌ ['avret] Pusulanacak yere ıtlâk olunur; مَكْمَنٌ [mekmen] ma’nâsına. Ve insânda setri vâcib olan a’zâya ıtlâk olunur ki ricâlde mâ-beyne’s-sürre ve’r-rükbedir, ud yeri ta’bîr olunur. Ve عَوْرَةٌ ['avret] Leyl ve nehârdan üç sâ’ate ıtlâk olunur ki her biri ‘avret yerinin küşâde olacak vaktidir. Biri salât-ı fecrden mukaddemce olan sâ’attir ki yataktan kalkıp gecelik libâsını nez’ eyleyecek hengâm olmakla bir kimse 'ale’l-gafle ser ve katına duhûl eylese ekserî mekşûfü’l-'avret olmakla emr-i mahzûra dûçâr olur. Ve birisi nısf-ı nehâr vaktidir ki kaylûle sâ’atidir. Ve birisi yatsı namâzından sonra vakttir ki soyunup yatacak hengâmdır.

s. (pl. عورات) 1. The parts of the body which modesty requires to be concealed; in males, the body between the navel and the knees; in female slaves, the body from the waist to the knees, and the whole of the back; and in free women, the whole person, with the exception of the hands and the feet; the secret parts. 2. Any time when people usually undress themselves. 3. Any thing usually kept concealed from public view. 4 (vulg. avrat, arvat) A woman; especially, T., a wife. 5. A weak or unprotected place on a frontier.