اَلْعَارِنَةُ [el-'ârinet] Bu dahi diyâr-ı ba’îdeye denir; yukâlu: دِيَارٌ عِرَانٌ وَعَارِنَةٌ أَيْ بَعِيدَةٌ

اَلْعِرْنَةُ [el-'irnet] ('ayn’ın kesriyle) عَرَنٌ ['aren] nâm şecerin yerde olan damarlarına denir ki etrâfa mebsût olur, 'alâ-kavlin ظَمْخٌ [zamh] dedikleri şecerin haşebine denir. Ve kendisiyle bir güreşçi mukâvemete kâdir olmayan pehlevâna denir; yukâlu: هُوَ عِرْنَةٌ أَيْ صِرِّيعٌ لَا يُطَاقُ

اَلْعَرَنُ [el-'aren] (fethateynle) ve اَلْعُرْنَةُ [el-'urnet] (غُرْفَةٌ [gurfet] vezninde) ve اَلْعِرَانُ [el-'irân] (كِتَابٌ [kitâb] vezninde) Bıçılgan dedikleri 'illete denir ki dâbbe kısmının ayaklarının enselerinde zuhûr eylemekle tüyleri gidip çatlaklar ve yaralar peydâ olur, 'alâ-kavlin şol nasırdır ki at kısmının bilekçelerinde hâdis olur. Bu at kısmının inciğinde olan mühre olacaktır; yukâlu: فِي رِجْلِ الْفَرَسِ عَرَنٌ وَعُرْنَةٌ وَعِرَانٌ وَهُوَ دَاءٌ يَأْخُذُ فِي آخِرِ رِجْلِ الدَّابَّةِ يُذْهِبُ الشَّعْرَ وَيُشَقِّقُ فِي أَيْدِيهَا وَأَرْجُلِهَا أَوْ جُسُوَّةٌ تَحْدُثُ فِي رُسْغِ رِجْلِهِ

اَلْعِرْنَةُ [el-'irnet] ('ayn’ın kesri ve râ’nın sükûnuyla) Şol güreşçidir ki onunla kimse güreş tutmağa kâdir olmaya. Ve bu makâmda sâhib-i surâhعِرْنَةٌ ['irnet] “uftâde ez-bî-tâkatî” demiştir, galattır. Ve عِرْنَةٌ ['irnet] ظِمَخٌ[zimah] ağacına dahi derler ki onunla deri dibâgat olunur. Ba’zılar o sumâk ağacıdır demişler.

اَلْعِرْنَةُ [el-'irnet] ('ayn’ın kesri ve râ’nın sükûnuyla) Şol güreşçidir ki onunla kimse güreş tutmağa kâdir olmaya. Ve bu makâmda sâhib-i surâhعِرْنَةٌ ['irnet] “uftâde ez-bî-tâkatî” demiştir, galattır. Ve عِرْنَةٌ ['irnet] ظِمَخٌ[zimah] ağacına dahi derler ki onunla deri dibâgat olunur. Ba’zılar o sumâk ağacıdır demişler.