اَلْعَجُّ [el-'acc] (حَجٌّ [hacc] vezninde ve اَلْعَجِيجُ [el-'acîc] ('ayn’ın fethiyle) Bülend âvâz ile haykırmak ma’nâsınadır; عَجَّ الرَّجُلُ عَجًّا وَعَجِيجًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي وَالرَّابِعِ إِذَا صَاحَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ Kâle’ş-şârih ve minhu’l-hadîsu: “أَفْضَلُ الْحَجِّ اَلْعَجُّ وَالثَّجُّ” فَالْمُرَادُ رَفْعُ الصَّوْتِ فِي التَّلْبِيَةِ Ve عَجٌّ ['acc] ve عَجِيجٌ ['acîc] Nâkayı عَاجِ عَاجِ ['âci 'âci] diyerek zecr ve âzâr eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: عَجَّ النَّاقَةَ إِذَا زَجَرَهَا فَقَالَ عَاجِ عَاجِ Ve kavm fünûn ve atvârlarında rükûbu çoğaltmak, ya’nî ekser fünûn ve evzâ’ları binip inmek olmak ma’nâsınadır. Ve bu, toz savurmak ma’nâsındandır; yukâlu: عَجَّ الْقَوْمُ إِذَا أَكْثَرُوا فِي فُنُونِهِمُ الرُّكُوبَ Ve yel şedîd esmekle tozu havâya savurmak ma’nâsınadır; yukâlu: عَجَّتِ الرِّيحُ إِذَا اشْتَدَّتْ فَأَثَارَتِ الْغُبَارَ