(a. s.) : 1) karanlık, (bkz : deycûr, zulmet).

(a. s.) : çok zulmeden, çok merhametsiz, (bkz. : gaddar, zalûm).

iz. ar. 1. Karanlık, zulmet: zalâm-ı leyl. 2. Haksızlık, zulüm gadr, sitem. [bu ikinci manada “ظ zı”nın kesri de câizdir.]

اَلظُّلْمَةُ [ez-zulmet] (zây’ın zammıyla ve zammeteynle) ve اَلظَّلْمَاءُ [ez-zalmâ’] (صَحْرَاءُ [sahrâ’] vezninde) ve اَلظَّلَامُ [ez-zalâm] (سَحَابٌ [sehâb] vezninde) Karanlığa denir; yukâlu: عَلَتِ الظُّلْمَةُ وَالظُّلُمَةُ وَالظَّلْمَاءُ وَالظَّلَامُ وَهُوَ ذَهَابُ النُّورِ Şârih der ki nûr ile zulmet beynlerinde tekâbülü’l-'adem ve’l-meleke vardır, zîrâ ظُلْمَةٌ [zulmet] عَدَمُ النُّورِ عَمَّا مِنْ شَأْنِهِ أَنْ يَسْتَنِيرَ ile mu’arreftir, niteki mü’ellif ‘indinde dahi marzî budur. Ve ba’zılar nûra münâfî ‘arz ile ta’rîf eylemekle ona göre tekâbül-i tezâdd olur, niteki mevt ve hayât dahi bu resmedir. İntehâ. Ve ظَلْمَاءُ [zalmâ’] Sıfat olur; yukâlu: لَيْلَةٌ ظَلْمَاءُ أَيْ شَدِيدَةُ الظُّلْمَةِ وَيُقَالُ لَيْلٌ ظَلْمَاءُ وَهُوَ شَاذٌّ كَمَا حُكِيَ لَيْلٌ قَمْرَاءُ Bunlarda لَيْلٌ [leyl] لَيْلَةٌ [leylet] makâmına vaz’ olunmuştur.

اَلظِّلَامُ [ez-zilâm] (zây’ın kesriyle) ve اَلْمُظَالَمَةُ [el-muzâlemet] (مُكَالَمَةٌ [mukâlemet] vezninde ki مُفَاعَلَةٌ [mufâ’alet]ten masdarlardır) Bir adama zulm eylemek ma’nâsınadır; ve minhu yukâlu: أَرَادَ ظِلَامَهُ وَمُظَالَمَتَهُ أَيْ ظُلْمَهُ

s. Darkness, the dark.

a. Very unjust, tyrannical.

s. pl. of ظلم .

اَلظَّلَامُ [ez-zalâm] (tâ’nın fethi ve lâm’ın tahfîfi ile) Evvelü’l-leyl ma’nâsına. Ve ظَلَامٌ [zalâm] Masdar dahi gelir, zehâb-ı nûr ma’nâsına; yukâlu: ظَلِمَ مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ بِمَعْنَى أَظْلَمَ