(a. s. tavaf’dan) : 1) tavaf eden, etrafını dolaşan, dönen. 2) Arabistan’da Mekke yakınında bir şehir.

sıf. ar. s: tâ’ife. [tavâf’tan if.] Dönen, dolaşan, tavâf eden. n. c. Mekke-i mükerreme kurbunda letâfet-i âb u havâsıyla meşhûr olan kasaba.

اَلطَّائِفُ [et-tâ’if] Şehrin subaşısına ıtlâk olunur; yukâlu: أَخَذَهُ الطَّائِفُ أَيِ الْعَسَسُ Ve طَائِفٌ [tâ’if] Kabîle-i sakîf’in vilâyeti ismidir ki Mekke-i mükerreme’den iki merhalededir; bir vâdîde vâki’ olmuştur. En evvel binâ olunan karyesi Lukaym ve en sonrası Veht’tır. Vech-i tesmiyesinde ba’zılar dediler ki Nuh 'aleyhi’s-selâm tûfânında arz-ı mezbûre suyun yüzünde devr ve tavâf eylediğine mebnîdir, 'alâ-kavlin Cibrîl ‘aleyhi’s-selâm arz-ı mezkûreyi ref’ edip Ka’be’yi tavâf ettirdi. Yâhûd fi’l-asl arz-ı Şâm’dan olup Hazret-i İbrâhîm 'aleyhi’s-selâm du’âsıyla rabbü’l-'izzet cellet kudretuhu arz-ı hicâz’a nakl eyledi. Yâhûd şehr-i merkûmun arzına Vecc ıtlâk olunur idi; selefte hadremevt sükkânından Sadif cemâ’atinden bir kimsenin 'uhdesine dem terettüb eylemekle hadremevt’ten firâr ve arz-ı merkûmede mütemekkin Mes’ûd b. Mu’attib nâm kimseye ilticâ ve tereddüd edip merkûm be-gâyet mâl-dâr olmakla sizlere dahl ve hücûm-ı 'Arabdan hısn ve penâh olacak bir طَوْفٌ [tavf] ya’nî bir hisâr binâ eylesem münâsib olmaz mı diye su’âl eyledikte Mes’ûd ve ehl-i kabîlesi istihsân eylemeleriyle belde-i mezbûre sûrunu bünyâd ve içine tedrîcî hâneler tarhıyla âbâd eyledi. Burada طَوْفٌ [tavf] طَائِفٌ [tâ’if] ma’nâsınadır ki etrâfı ihâta eden hisâr murâddır. Ve طَائِفُ الْقَوْسِ [tâ’ifu’l-kavs] Yay hânesine, 'alâ-kavlin yayın bağrından yay tutanın zirâ’ı kemiğine doğru yakın olan yerine denir yâhûd yayın köşesinde olan eğriden bericeye denir; iki tarafına طَائِفَانِ [tâ’ifân] denir. Ve طَائِفٌ [tâ’if] Harman dövmek için birbirine bağladıkları öküzlerin cümleden taşra olanına ıtlâk olunur ki tavâfı meydânlı olur; هَادِي [hâdî] mukâbilidir.

vulg. طایف tayif, a. (fem. طائفە) 1. That goes round, revolves. 2. A patrol, watchman. 3. The second out of five parts of each arm of an archery bow, beyond the part grasped by the archer. 4. An apparition, spectre. 5. A touch of insanity or diabolical possession. 6. The town of Taif.

اَلطَّائِفُ [et-tâ’if] (yâ’nın kesriyle) عَسَسٌ ['ases] ki gece ile şehri dolaşır. Ve طَائِفٌ [tâ’if] Kabîle-i sakîf’in vilâyetidir. Ve طَائِفٌ [tâ’if] Yay hânesine dahi derler.