(a. i. c. : san’ât) : sanat, ustalık; hüner, marifet.

is. ar. [cm. “sana‘ât” ise de “sanâ‘at”ın cm. olan “sanâyi‘” dahi bunun da cem‘i gibi kullanılır.] 1. İhtiyâcât-ı beşeriyyeden birinin i‘mâli husûsunda mümârese ile öğrenilen ve icrâ olunan iş: dülgerlik, kuyumculuk, hakkâklık sanatı; sanat öğrenmek, sanatla geçinmek. 2. Ustalık, hüner, marifet: bu işte sanat vardır; kolay değil o da bir sanattır. 3. ed. Kelâmda cinâs ve istiâre gibi oyuncuklara riâyet: bu şiirde, bu ibârede sanat vardır; sanat-ı lafzıyye.

vulg, zanât, s. (pl. صنعات) 1. A trade, calling, a craft, an art. 2. Skill. 3. Ingenuity of device or execution. 4. Any specially skilful act; a trick.