(a. s. samt’dan) : 1) az konuşan. 2) susmuş; surat asarak susan.

(a. i.) : 1) susma, (bkz : sükût). 2) somurtma.

sıf. ar. [samt’den imb.] Sükûtî, az lakırtı söyler.

اَلصَّمُوتُ [es-samût] (صَبُورٌ [sabûr] vezninde) Ağır zırha denir, دِرْعٌ ثَقِيلٌ ma’nâsına ki lâbis oldukları hînde kağıştısı olmaz. Ve darîbeye gömülüp giden işlek kılıca ıtlâk olunur, سَيْفٌ رَسُوبٌ ma’nâsına. Ve şol mumlu bal gömecine ıtlâk olunur ki mecmu’ delikleri bal ile dolu olup aslâ boş deliği olmaya. Ve صَمُوتٌ [Samût] Ashâbdan 'Abbâs b. Mirdâs’ın 'alâ-kavlin hufâf b. Nudbe’nin feresi ismidir. Ve 'Arablar kılıç ve bıçak kemikten dönmeyip kemikten öte işledikte ضَرْبَةٌ صَمُوتٌ derler vasfiyyetle ki savtı zuhûr eylememekle صَمُوتٌ [samût] olur. Ve 'Arablar kızın baldırı ve topuğu etli ve dolu olduğundan halhâl gereği gibi yerleşip pekişmek sebebiyle yürüdükte çağıştısı olmasa, جَارِيَةٌ صَمُوتُ الْخَلْخَالَيْنِ derler; yukâlu: جَارِيَةٌ صَمُوتُ الْخَلْخَالَيْنِ أَيْ غَلِيظَةُ السَّاقَيْنِ لاَ يُسْمَعُ لَهُمَا حِسٌّ

a. 1. Very silent or noiseless. 2. (A honey-comb) solid with honey.

اَلصَّمُوتُ [es-samût] (sâd’ın fethiyle ve mîm’in zammıyla) Şol zırhtır ki elden bırakılsa âvâzı işitilmeye, ziyâde hurde olduğundan. Ve صَمُوتُ [samût] Bir atın adıdır.

اَلصَّمْتُ [es-samt] (sâd’ın fethi ve mîm’in sükûnuyla) ve اَلصُّمُوتُ [es-sumût] (zammeteynle) ve اَلصُّمَاتُ [es-sumât] (sâd’ın zammıyla) Sâkit olmak; yukâlu: صَمَتَ يَصْمُتُ صَمْتًا إِلَى آخِرِهِ مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ Ve صُمَاتٌ [sumât] مَا يُصْمَتُ بِهِ ma’nâsına da gelir; yukâlu: رَمَيْتُهُ بِصُمَاتِهِ وَسُكَاتِهِ أَيْ بِمَا صَمَتَ بِهِ وَسَكَتَ Ya’nî “Ona ba’zı kelimât ettim, cevâbına kâdir olmadı.”