عن istisna. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; عن anormal, (çin) عن kural dışı, عن gayri tabii, عن sıra dışı, عن kuralsız, عن düzensiz, عن düzgüsüz, عن usulsüz, عن başıbozuk, عن aşırı, عن ölçüsüz, عن tuhaf, عن garip, عن acayip, عن hariç, عن ender durum.

Kendini عن uzak tutmak, soyutlamak, (على, عن) istisnası olmak, eksilmek.

اَلشَّزُّ [eş-şezz] (şîn’in fethiyle) ve اَلشَّزِيزُ [eş-şezîz] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) Vasflardır, pek kuru nesneye denir; yukâlu: شَيْءٌ شَزٌّ وَشَزِيزٌ أَيْ يَابِسٌ جِدًّا

اَلشَّذُّ [eş-şezz] (şîn’in fethi ve zâl’ın teşdîdiyle) ve اَلشُّذُوذُ [eş-şuzûz] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) Bir tâ’ifenin içinden çıkıp başkaca olmak ma’nâsınadır; yukâlu: شَذَّ الشَّيْءُ شَذًّا وَشُذُوذًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ وَالثَّانِي إِذَا نَدُرَ عَنِ الْجُمْهُورِ Ma’lûm ola ki Muzhir’in beyânına göre şuzûz, ıttırâd mukâbilidir. Ve kelâm-ı ‘Arabda şuzûz ve ıttırâd dört gûnedir: Evvel kıyâs ve isti’mâlde ma’an muttarid olur ve gâyet-i matlûbe budur, meselâ ضَرَبْتُ زَيْدًا وَقَامَ عَمْرٌو gibi. Sânî kıyâsta muttarid ve isti’mâlde şâzz olur, meselâ; يَذَرُ ve يَدَعُ kelimelerinin mâzîleri gibi. Sâlis isti’mâlde muttarid ve kıyâsta şâzz olur; meselâ أَخْوَصَ الرِّمْثَ ve اسْتَصْوَبْتُ اْلأَمْرَ gibi ki vâv, elife kalb olunmamıştır. Râbi’ kıyâs ve isti’mâlde ma’an şâzz olur; مَقْوُودٌ ve مَعْوُودٌ kelimeleri gibi, vâveynledir; bununla aslâ ihticâc olunmaz, zîrâ bunda asleyn mefkûddur. Ve kıyâsta şâzz ve isti’mâlde muttarıd olanla istidlâl sahîhtir. Ve isti’mâlde şâzz ve kıyâsta muttarid olanla temhîd-i usûl bâbında ihticâc sahîh değildir, zîrâ re’sen merfûz menzilindedir. Ve ba’zen şâ’irin ona rücû’u câ’izdir, أَجْلَلُ kelimesi gibi. intehâ. Ve شَذٌّ [şezz] kelimesi müte’addî olur, cumhûrdan ayırıp başkaca kılmak ma’nâsına; yukâlu: شَذَّهُ شَذًّا كَمَدَّهُ لاَ غَيْرُ يَعْنِي مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ لاَ مِنَ الثَّانِي إِذَا نَدَرَهُ عَنْ جُمْهُورِهِ