s. A feast; especially, a wedding or circumcision-feast.

s. pl. of سورە, q. v.

is. cm. ar. fd: sûre. Bkz. سوره sûre.

s. (pl. اسواد سیران،) A wall of a city or castle; ramparts.

اَلصُّورُ [es-sûr] (sâd’ın zammıyla) Düdük gibi çaldıkları boynuza denir, niteki kalender tâ’ifesi kullanırlar, savt ma’nâsından me’hûzdur; yukâlu: نَفَخَ فِي الصُّورِ وَهُوَ قَرْنٌ يُنْفَخُ فِيهِ Ve صُورُ [Sûr] sâhil-i Bahr-i Şâm’da bir belde adıdır. Ve ‘Abdullâh b. Sûriyâ ki بُورِيَا [bûriyâ’] veznindedir, Yehûd ahbârından bir kimsedir ki ba’de’l-İslâm mürtedd oldu.

i. fa. Düğün, cemiyet, velîme, nikâh, velâdet ve hıtân gibi bir âyin münâsebetiyle icrâ olunan şenlik; سور همايون sûr-ı hümâyûn = hânedân-ı saltanat-ı seniyyeye ait cemiyyet-i resmiyye.

(a. i. sûre’nin c.) : sûreler.

(a. i. c. : esvâr, sîrân) : şehrin etrafına çekilen yüksek duvar, kale, hisar. Dâhil-i sûr : şehir içi. Hâric-i sûr : şehir dışı.

iz. ar. cm: esvâr. Şehir ve kasaba etrâfını ihâta eden yüksek duvar ki tahaffuz için çekilir.

vn. & s. 1. A scaling a wall, etc. 2. A leaping on to a thing in an attack. 3. A rising, ascending. 4. Wine’s getting into the head. 5. A becoming excited, exasperated; excitement, exasperation.