iz. sıf. ar. [سمر semr’den sıfm.] Refîk, arkadaş, hemdem, musâhib. [asl-ı arabîde gece vakti birlikte sohbet eden hemdem demek olup, lisânımızda yalnız bazı vasf-ı terkîbîlerde bulunarak “muttasıf” manasını ifâde eder.] وزير معالى سمير vezîr-i me‘âlî-semîr = me‘âlî ile muttasıf vezir.

اَلشِّمْرُ [eş-şimr] (şîn’in kesriyle) ve اَلشِّمِّيرُ [eş-şimmîr] (سِكِّيتٌ [sikkît] vezninde) ve اَلشَّمَّرِيُّ [eş-şemmeriyy] (şîn’in ve mîm-i müşeddedenin fethi ve yâ’nın şeddesiyle) ve اَلشِّمِّرِيٌّ [eş-şimmiriyy] (kesreteynle) ve اَلشُّمُّرِيُّ [eş-şummuriyy] (zammeteynle) ve اَلشِّمَّرِيُّ [eş-şimmeriyy] (قِنَّبِيٌّ [kinnebiyy] vezninde) ve اَلْمُشَمِّرُ [el-muşemmir] (مُحَدِّثٌ [muhaddis] vezninde) Takallübât-ı dehre ve tıbâ’-ı umûr u mesâlihe tecribesi mesbûk kâr-dân ve kâr-güzâr adama ıtlâk olunur; yukâlu: رَجُلٌ شِمْرٌ وَشِمِّيرٌ وَشَمَّرِيٌّ وَشِمِّرِيٌّ وَشُمُّرِيٌّ وَشِمَّرِيٌّ وَمُشَمِّرٌ أَيْ مَاضٍ فِي الْأُمُورِ مُجَرَّبٌ

s. A gossip, or intimate companion; especially, a night-gossip. (Used also in compounds.).