s. (pl. اسعار) An established market price.

s. 1. Heat. 2. Insanity. 3. Distress.

شِعْرُ [Şi’r] (şîn’in kesriyle) Benû Cuşem bilâdında bir dağın adıdır.

vn. 1. A stirring a fire to make it burn. 2. A provoking, exciting disturbance.

اَلسُّعْرُ [es-su’r] (sîn’in zammıyla) ve اَلسُّعَارُ [es-su’âr] (غُرَابٌ [gurâb] vezninde) Issılığa denir; yukâlu: ضَرَبَهُ السُّعْرُ وَالسُّعَارُ أَيْ الْحَرُّ Ve سُعْرٌ [su’r] Deliliğe denir; yukâlu: أَخَذَهُ السُّعْرُ أَيِ الْجُنُونُ Ve سُعْرٌ [su’r] ve سُعَارٌ [su’âr] Açlığa denir, 'alâ-kavlin قَرَمٌ [karem] ma’nâsınadır ki hâssaten et kısmına olan iştihâ ve ârzûdan 'ibârettir; tekulu: بِي سُعْرٌ وَسُعَارٌ أَيْ جُوعٌ أَوْ قَرَمٌ Ve سُعْرٌ [su’r] Bir marazın âhere sirâyet eylemesine denir; yukâlu: جَرَبَتِ الْإِبِلُ بِالسُّعْرِ أَيِ الْعَدْوَى

اَلشِّعْرُ [eş-şi’r] (şîn’in kesri ve ‘ayn’ın sükûnuyla) ve اَلشَّعْرُ [eş-şa’r] (şîn’in fethiyle) ve اَلشَّعْرَةُ [eş-şa’ret] (şîn’in harekât-ı selâsıyla) ve اَلشِّعْرَى [eş-şi’râ] (ذِكْرَى [zikrâ] vezninde) ve اَلشُّعْرَى [eş-şu’râ] (رُجْعَى [ruc’â] vezninde) ve اَلشُّعُورُ [eş-şu’ûr] (ظُهُورٌ [zuhûr] vezninde) ve اَلشُّعُورَةُ [eş-şu’ûret] (شُطُورَةٌ [şutûret] vezninde) ve اَلْمَشْعُورُ [el-meş’ûr] (مَيْسُورٌ [meysûr] vezninde) ve اَلْمَشْعُورَةُ [el-meş’ûret] (hâ’yla) ve اَلْمَشْعُورَاءُ [el-meş’ûrâ’] مَشْيُوخَاءُ [meşyûhâ’] vezninde ki on iki masdardır, bir nesneyi hoşça fehm edip zekâ ve zihn ve fetânetle mezâyâ ve dakîkasına varıp iyice idrâk eylemek ma’nâsınadır ki عِلْمٌ ['ilm]den ahass olur, bundan tanımak ile ta’bîr olunur; yukâlu: شَعَرَ بِهِ وَشَعُرَ شِعْرًا وَشَعْرًا وَشَعْرَةً مُثَلَّثَةٌ وَشِعْرَى وَشُعْرَى وَشُعُورًا وَشُعُورَةً وَمَشْعُورًا وَمَشْعُورَةً وَمَشْعُورَاءَ مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ وَالْخَامِسِ إِذَا عَلِمَ بِهِ وَفَطِنَ لَهُ وَعَقَلَهُ

اَلشَّاعِرُ [eş-şâ’ir] شَعْرٌ [şa’r] kelimesinden vasftır, şi’r söyleyen adama denir. Cem’i شُعَرَاءُ [şu’arâ’]dır, عُلَمَاءُ [‘ulemâ’] gibi.

iz. ar. cm: esʻar. Me’kûlât vesâir ihtiyâcât-ı zarûriyyeye taraf-ı hükümetten ta‘yîn ve vaz olunan kıymet. Narh.

شَعْرُ [Şa’r] (şîn’in fethi ve ‘ayn’ın sükûnuyla gayr-i munsarıf olarak) Benû Suleym yâhûd Benû Kilâb yurdunda bir dağın adıdır. Şârih der ki men’-i sarfının 'illeti ma’lûm değildir, meğer ki esmâ-i inâstan menkûl ola.

اَلشِّعْرُ [eş-şi’r] (şîn’in kesri ve ‘ayn’ın sükûnuyla) ve اَلشَّعْرُ [eş-şa’r] (şîn’in fethiyle) ve اَلشَّعْرَةُ [eş-şa’ret] (şîn’in harekât-ı selâsıyla) ve اَلشِّعْرَى [eş-şi’râ] (ذِكْرَى [zikrâ] vezninde) ve اَلشُّعْرَى [eş-şu’râ] (رُجْعَى [ruc’â] vezninde) ve اَلشُّعُورُ [eş-şu’ûr] (ظُهُورٌ [zuhûr] vezninde) ve اَلشُّعُورَةُ [eş-şu’ûret] (شُطُورَةٌ [şutûret] vezninde) ve اَلْمَشْعُورُ [el-meş’ûr] (مَيْسُورٌ [meysûr] vezninde) ve اَلْمَشْعُورَةُ [el-meş’ûret] (hâ’yla) ve اَلْمَشْعُورَاءُ [el-meş’ûrâ’] مَشْيُوخَاءُ [meşyûhâ’] vezninde ki on iki masdardır, bir nesneyi hoşça fehm edip zekâ ve zihn ve fetânetle mezâyâ ve dakîkasına varıp iyice idrâk eylemek ma’nâsınadır ki عِلْمٌ ['ilm]den ahass olur, bundan tanımak ile ta’bîr olunur; yukâlu: شَعَرَ بِهِ وَشَعُرَ شِعْرًا وَشَعْرًا وَشَعْرَةً مُثَلَّثَةٌ وَشِعْرَى وَشُعْرَى وَشُعُورًا وَشُعُورَةً وَمَشْعُورًا وَمَشْعُورَةً وَمَشْعُورَاءَ مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ وَالْخَامِسِ إِذَا عَلِمَ بِهِ وَفَطِنَ لَهُ وَعَقَلَهُ