اَلرَّمْثُ [er-rems] (râ’nın fethi ve mîm’in sükûnuyla) Bir nesneyi el ile sığayıp ıslâh etmek; yukâlu: رَمَثْتُ الشَّيْءَ إِذَا أَصْلَحْتَهُ وَمَسَحْتَهُ بِيَدِكَ

اَلرِّمْثُ [er-rims] (râ’nın kesriyle) Deve mer’âlarından bir nev’ mer’aya derler ki otu şûr ola.

اَلرِّمْثُ [er-rims] (râ’nın kesriyle) Şol otluğa denir ki deve kısmına mahsûstur. Ve رِمْثٌ [rims] Şecer-i gazâya şebîh bir nev’ şecer adıdır, Türkîde acı ılgın dedikleri şecerdir. Ve köhne libâslı, pejmürde-kıyâfet kişiye denir; yukâlu: رَجُلٌ رِمْثٌ أَيْ خَلَقُ الثِّيَابِ Ve beli gevşek ve za’îf olan kişiye denir ki murâd cimâ’da beli gevşek olandır; yukâlu: رَجُلٌ رِمْثٌ أَيْ ضَعِيفُ الْمَتْنِ

اَلرَّمَثُ [er-remes] (fethtateynle) Şol ağaçlara derler ki birbirine bağlanıp deryâda üzerine binilir. Ve رَمَثٌ [remes] Deve şûr ot otlamağın mizâcı mütegayyir olmak ma’nâsına; yukâlu: رَمِثَتْ مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ Ve رَمَثٌ [remes] Asma’î rivâyeti üzere memede kalan süt bakiyyesine derler.

s. 1. A raft of timber. 2. A rope by which the skin is hung up and swung in churning butter.

اَلرَّمْشُ [er-remş] (râ’nın fethi ve mîm’in sükûnuyla) Bir tutam çiçek makûlesine denir; tekûlu: جَاءَنِي وَفِي يَدِهِ رَمْشٌ وَهُوَ طَاقَةٌ مِنَ الرَّيْحَانِ وَنَحْوِهِ Şârih der ki رامشنة dahi bu ma’nâyadır. Ve رَمْشٌ [remş] Masdar olur, atmak ma’nâsına; yukâlu: رَمَشَهُ بِالْحَجَرِ رَمْشًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي وَالْأَوَّلِ إِذَا رَمَاهُ بِهِ Ve koyuna ve keçiye bir mikdârca ot otlatmak ma’nâsınadır; yukâlu: رَمَشَ الْغَنَمَ إِذَا رَعَاهُ شَيْئًا يَسِيرًا Ve bir nesneyi el ile elleyip yoklamak ma’nâsınadır; yukâlu: رَمَشَ الشَّيْءَ إِذَا لَمَسَهُ بِيَدِهِ Ve bir nesneyi parmakların uçlarıyla almak ma’nâsınadır; yukâlu: رَمَشَ الشَّيْءَ إِذَا تَنَاوَلَهُ بِأَطْرَافِ الْأَصَابِعِ

اَلرَّمَشُ [er-remeş] (fethateynle) Tâzelerin tırnaklarında hâdis olan beyâza denir, رَبَشٌ [rebeş] ma’nâsına. Ve kıllarda olan büklüme ve kıvırcığa denir; yukâlu: فِي شَعْرِهِ رَمَشٌ أَيْ تَفَتُّلٌ Ve göz kapakları kızıl kızıl olup dâ’imâ yaşı seyelân üzere olmağa denir ki göz 'illetlerindendir.

(a. i. c. : ermâs) : sal.

اَلرَّمَثُ [er-remes] (fethateynle) Sal ta’bîr olunan şey’e denir ki ağaçları birbirine muhkem çatıp ırmaklarda üzerine rükûbla 'ubûr ederler, niteki tulumlardan olan kelek ta’bîr olunur; yukâlu: عَبَرَ الْمَاءَ بِالرَّمَثِ وَهُوَ خَشَبٌ يُضَمُّ بَعْضُهُ إِلَى بَعْضٍ وَيُرْكَبُ فِي الْبَحْرِ Hâlen büyük gemiler arkasında ba’zı kereste tahmîl ile çekip getirdikleri sala dahi ıtlâk olunur. Ve رَمَثٌ [remes] Masdar olur, deve zikr olunan رمث [rims] dedikleri nebât ekl eylemekle ishâlle derd-nâk olmak ma’nâsınadır; yukâlu: رَمِثَتِ اْلإِبِلُ رَمَثًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا أَكَلَتِ الرِّمْثَ فَاشْتَكَتْ عَنْهُ Ve رَمَثٌ [remes] Hayvânın memesinde kalan süt bakiyyesine denir. Ve fazîlet ve meziyyet ma’nâsınadır; yukâlu: لِفُلاَنٍ عَلَى فُلاَنٍ رَمَثٌ أَيْ مَزِيَّةٌ Ve yağ ve yoğurt çalacak yayık tulumunu asmak için bağladıkları bağa denir. Ve رَمَثٌ [remes] Kezâlik masdar olur, karışık olmak ma’nâsına; yukâlu: رَمِثَ أَمْرُهُمْ رَمَثًا مِنَ الْبَابِ الْمَزْبُورِ إِذَا اخْتَلَطَ

s. (n. u. رمثە) The manniferous tamarisk, tamarix mannifera.