(a. i.) : (bkz. : payende, rabîta).

(a. s. ve i. rekabet’den. c. : rakîbân, rukabâ) : 1) her hangi bir işte birbirinden üstün olmıya çalışanlardan her biri. 2) bekçi, (bkz : haris). 3) Allah adlarından olup : “görüp gözeten” demektir.

iz. sıf. ar. cm: rukaba. cm. fa: rakîbân. [رقابة rekâbet’den sıfm.] 1. Diğeriyle aynı şeye tâlip ve hâhişker olan, bir mahbûbeye dil-dâde olan aşıkların birbirine nisbeten beheri. 2. Bir iş ve sanat veya ilim ve hünerde emsâline müsâbâkatla onları çürüterek ilerlemek isteyen: etıbbâ ekseriya birbirlerine rakip olurlar.

s. (pl. رقبا) 1. One who watches in hope, an expectant. 2. A watchman, a scout; a spy. 3. A guardian; hence, God the universal Guardian. 4. A rival, especially, a rival in love. 5. A star or constellation that rises as another sets. 6. A man’s heir apparent.