(a. i.) : aksine yapma, inadına, zıddına davranma; körlük ve nisbet. Alâ rağm-il-adû : düşmanın inâdma, düşmanı müteessir etmek üzere.

iz. ar. Zıddına ve inadına hareket, nisbet: hasûdlerin rağmına: على رغم العدو alâ rağmi’l-adüvv = düşmanın inadına.

اَلرَّغْمُ [er-ragm] (râ’nın harekât-ı selâsı ve gayn-ı mu’cemenin sükûnuyla) ve اَلْمَرْغَمَةُ [el-mergamet] (مَرْحَمَةٌ [merhamet] vezninde) كُرْهٌ [kurh] ma’nâsınadır ki hoşlanmamaktan ‘ibârettir, ismlerdir; tekûlu: فَعَلْتُ ذَلِكَ عَلَى رَغْمِهِ وَمَرْغَمَتِهِ أَيْ عَلَى كُرْهٍ مِنْهُ Ve رَغْمٌ [ragm] (râ’nın fethi ve gayn’ın sükûnuyla) Masdar olur, bir nesneden hoşlanmayıp kerîh görmek ma’nâsınadır; yukâlu: رَغِمَهُ وَرَغَمَهُ رَغْمًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ وَالثَّالِثِ إِذَا كَرِهَهُ Ve رَغْمٌ [ragm] Toprağa denir; yukâlu: أَلْقَى عَلَيَّ الرَّغْمَ أَيِ التُّرَابَ Ve bir işi bir adama zoraki tutturmak ma’nâsınadır; yukâlu: رَغَمَهُ رَغْمًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا قَسَرَهُ Ve züll ve hakâret ma’nâsınadır; yukâlu: رَغِمَ أَنْفُ فُلَانٍ رَغْمًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا ذَلَّ Ve bu kinâye bâbındandır; ve yukâlu: رَغِمَ أَنْفِي لِلَّهِ مُثَلَّثَةَ الرَّاءِ أَيْ ذَلَّ عَنْ كُرْهٍ Ya’nî bâb-ı râbi’den ve sâlisten ve hâmistendir. Ve للهِ kavli لِأَمْرِ اللهِ takdîrinde olmakla “Nefsim istemeyip hoşlanmayarak züll ve tevâzu’ eder oldu” demektir. Ve رَغْمٌ [ragm] Bir adamı mahz tezlîl ve tekdîr için bir iş işlemek ma’nâsınadır; tekûlu: رَغِمْتُهُ أَيْ فَعَلْتُ شَيْئًا عَلَى رَغْمِهِ

vn. 1. A rubbing in the dust (the nose of a person). 2. s. Spite.

اَلرَّغْمُ [er-ragm] (râ’nın fethi ve gayn’ın sükûnuyla) Toprağa düşüp yere berâber olmak; râ’nın zammı ve kesri dahi lügattir. Ve bir nesneyi kerîh görmeğe dahi derler.

اَلْمَرْغَمَةُ [el-mergamet] (mîm’in ve gayn’ın fethiyle) Bi-ma’nâhu. Kâle’n-nebiyyu sallallâhu ‘aleyhi ve sellem: “بُعِثْتُ مَرْغَمَةً” أَيْ عَلَى رَغْمِ الْكُفَّارِ وَكَرَاهَتِهِمْ لِبَعْثِي Ve رَغْمٌ [ragm] Bir kimseden öc almamağa dahi derler; yukâlu: رَغَمَ فُلَانٌ مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا لَمْ يَقْدِرْ عَلَى الْإِتْنِصَافِ Ve رَغْمٌ [ragm] Tevâzu’ ma’nâsına da gelir; yukâlu: رَغَمَ أَنْفِي لِلَّهِ رَغْمًا بِالْحَرَكَاتِ الثَّلَاثِ فِي الرَّاءِ Ve kâmûs’ta bâb-ı sâlise ve râbi’e işâret olunmuştur.