الرُّزْءُ [er-ruz’] (râ’nın zammı ve zâ-yı mu’cemenin sükûnuyla) Bir kimsenin mâlından bir nesneye isâbet eylemek ya’nî onun bir mikdâr mâlına nâ’il olmak vechiyle noksân eriştirmek ma’nâsınadır ki asl mâdde naks ma’nâsına mevzû’dur; yukâlu: رَزَأَهُ مَالَهُ وَرَزِئَهُ رُزْءًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ وَالرَّابِعِ إِذَا أَصَابَ مِنْهُ شَيْئًا يَعْنِي نَقَصَهُ Ve bir kimsenin hayr u menfa’atine nâ’il olmak ma’nâsınadır; yukâlu: رَزَأَهُ رُزْءًا إِذَا أَصَابَ مِنْهُ خَيْرًا Ve eksiltmek, naks ma’nâsınadır ki hakîkat-i ma’nâdır; yukâlu: رَزَأَ الشَّيْءَ رُزْءًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا نَقَصَهُ ve tekûlu: مَا رَزِئْتُهُ رُزْءًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ أَيْ مَا نَقَصْتُهُ Ve رُزْءٌ [ruz’] Mâtem ve musîbet ma’nâsına ism olur. Cem’i أَرْزَاءٌ [erzâ’] gelir; قُفْلٌ [kufl] ve أَقْفَالٌ [akfâl] gibi.

اَلرُّزْءُ [er-ruz’] (bi-zammi’r-râ’ ve sukûni’z-zâ’) Musîbet; cem’i اَلْأَرْزَاءُ [el-erzâ’] gelir. Ve hayr yetişmek ma’nâsına da gelir; yukâlu: رَزَأْتُ الرَّجُلَ أَرْزَؤُهُ رُزْءًا إِذَا أَصَبْتَ مِنْهُ خَيْرًا مَا Ve naks ma’nâsına da gelir; yukâlu: مَا رَزَأْتُهُ مَالَهُ وَمَا رَزَئْتُهُ مَالَهُ أَيْ مَا نَقَصْتُهُ مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ وَالرَّابِعِ