اَلرُّدَاعُ [er-rudâ’] (غُرَابٌ [gurâb] vezninde) Bu dahi bedene sürülmüş tîb eserine denir. Şârih der ki cemî’-i ümmehâtta رُدَاعٌ [rudâ’] bir marazın nüks eylemesiyle müfesser olmakla mü’ellif zâhiren bu ma’nâyı iktirâh eylemiştir, lâkin şârihin dediği ma’nâ mecâz olmak aglebdir, zîrâ Esâs’ta فَهُوَ مَرْدُوعٌ إِذَا وَجِعَ جَسَدُهُ كُلُّهُ وَبِهِ رُدَاعٌ 'ibâretiyle mersûm olmakla ona göre vücûdun mecmû’unda olan ağrı demek olup ve bedene sürülmüş tîb eserine teşbîh olunmuş olur.