fl. 1. Kendi mihveri üzerine veya bir merkez etrafına hareket-i devriye etmek, devreylemek: küre-i arz yirmi dört saatte bir kere kendi mihveri üzerine ve senede bir kere güneşin etrafında döner; Mevlevî dervîşleri bir hareket-i muntazama ile dönerler; bu tekerlek dönmüyor. 2. Arkaya doğru geri gelmek, avdet etmek: filân yere gidip akşam geri döneceğim: bu vapur Mudanya’ya kadar gidip oradan yine buraya dönüyor. 3. Değişmek, diğer-gûn olmak, tahavvül ve tagayyür etmek: onun işi döndü; aklı, sütü döndü. 4. Eski dinini bırakıp diğer bir dinle tedeyyün ekmek: Çin’in Dungan denilen ahâlîsi yakında dönüp dîn-i İslâm’ı kabul etmişlerdir. Arnavutların bir kısmı esnâyı fetihte ve bir takımları çok sonra dönmüşlerdir. 5. Caymak, nükûl etmek, sözünü ve ahdini tutmamak: sözünden dönmek. 6. Birini terk edip tarafgîrliğinden çıkmak: sonraları Kleopatra’dan dönmüşlerdi. 7. Bir hâl kesbetmek, benzemek, bir harekette bulunmak: arslana döndü = gayet şecâatli harekette bulundu; suya düşmüş sıçana döndü.