s. 1. Blood; gore. 2. Life. 3. Blood-guiltiness. 4. Slaughter; murder. 5. Execution. 6. Vengeance for bloodshed. 7. A blood-feud.

اَلْخَوْنُ [el-havn] (hâ’nın fethi ve vâv’ın sükûnuyla) Bir husûsta istikâmet etmemek.

sıf. fa. [خون hûn = kan — افشاندن efşânden = saçmak] Kan saçan, kan serpen.

vn. An acting with perfidy; perfidy.

اَلْخَوْنُ [el-havn] (عَوْنٌ ['avn] vezninde) ve اَلْخِيَانَةُ [el-hiyânet] (كِتَابَةٌ [kitâbet] vezninde) ve اَلْخَانَةُ [el-hânet] ve اَلْمَخَانَةُ [el-mehânet] (مَقَالَةٌ [makâlet] vezninde) Emânete gadr eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: خَانَهُ يَخُونُهُ خَوْنًا وَخِيَانَةً وَخَانَةً وَمَخَانَةً إِذَا اؤْتُمِنَ فَلَمْ يَنْصَحْ ve yukâlu: خَانَهُ الْعَهْدُ وَالْأَمَانَةُ أَيْ فِي الْعَهْدِ وَالْأَمَانَةِ Ve خَوْنٌ [havn] Za’f ma’nâsınadır; yukâlu: فِي ظَهْرِهِ خَوْنٌ أَيْ ضَعْفٌ Ve fersiz bakmak ma’nâsınadır; yukâlu: خَانَ الرَّجُلُ إِذَا نَظَرَهُ فَتْرَةً

sıf. fa. [خون hûn = kan — آلودن âlûden = bulaşmak] Kana bulaşmış, kanlı.

i. fa. Kan, dem: hûn-ı şühedâ.

(f. i.) : 1) kan. (bkz. : dem). 7) öldürme, öc.

sıf. fa. [خون hûn = kan — آشاميدن âşâmîden = içmek] Seffâk.

اَلْهُونُ [el-hûn] (hâ’nın zammıyla) ve اَلْهَوَانُ [el-hevân] (سَحَابٌ [sehâb] vezninde) ve اَلْمَهَانَةُ [el-mehânet] (أَمَانَةٌ [emânet] vezninde) Hor ve zelîl olmak ma’nâsınadır; yukâlu: هَانَ الرَّجُلُ يَهُونُ هُونًا وَهَوَانًا وَمَهَانَةً إِذَا ذَلَّ Ve هُونٌ [hûn] ve مَهَانَةٌ [mehânet] hizy ve fazîha ve hâkisârî ma’nâsınadır; yukâlu: وَقَعَ فِي الْهُونِ وَالْمَهَانَةِ أَيِ الْخِزْيِ Ve هُونٌ [Hûn] Esmâdandır: Hûn b. huzeyme b. Mudrike bir kabîle pederidir. Ve هُونٌ [hûn] Mutlakan halk ve mahlûk ma’nâsına müsta’meldir; tekûlu: مَا أَدْرِي أَيُّ الْهُونِ هُوَ أَيْ أَيُّ الْخَلْقِ