(a. i. c. : hanâzîr) : 1) domuz. Lahm-i hınzîr : domuz eti. Şahm-i hınzîr : domuz yağı. 2) mec. pis ve katı yürekli kimse.

iz. ar. cm. Hanâzir. Domuz. || mc. pis ve katı yürekli. gaddâr, hâin.

اَلْخِنْزِيرُ [el-hinzîr] (hâ’nın kesriyle) Hayvân-ı ma’rûftur ki Fârisîde hûk ve Türkîde domuz ta’bîr ederler. Şârih der ki خَزَرٌ [hazer]den me’hûzdur, dar gözlü olduğu için ıtlâk eylediler. Pes vezni fin’îl olur. Ve ‘inde’l-ba’z rubâ’îdir, nûn’u asliyedir, buna göre vezni fi’lîl olur. Mü’ellif bu ihtilâfa mebnî rubâ’î zeylinde dahi işâret eylemiştir. İntehâ. Ve خِنْزِيرٌ [hinzîr] Yemâme’de bir mevzi’ yâ bir cebel adıdır.

اَلْخِنْزِيرُ [el-hinzîr] (hâ’nın kesriyle) Hayvân-ı ma’rûftur ki Fârisîde hûk ve Türkîde domuz ta’bîr ederler. Şârih der ki خَزَرٌ [hazer]den me’hûzdur, dar gözlü olduğu için ıtlâk eylediler. Pes vezni fin’îl olur. Ve ‘inde’l-ba’z rubâ’îdir, nûn’u asliyedir, buna göre vezni fi’lîl olur. Mü’ellif bu ihtilâfa mebnî rubâ’î zeylinde dahi işâret eylemiştir. İntehâ. Ve خِنْزِيرٌ [hinzîr] Yemâme’de bir mevzi’ yâ bir cebel adıdır.

vulg. hınzir, s. (pl. خنازیر, fem. خنزیرە) 1. A swine. 2. A brutal, despicable fellow. 3. A scrofulous tumor on the neck.